جزوهٔ مداحی
مسیر راه

آموزش سبک‌شناسی مداحی — ماژول ۱۱

«سبک‌شناسی» یکی از سرفصل‌های مستقلِ مدرسهٔ مداح وب است — کنارِ دستگاه‌های آوازی و روضه‌خوانی. و «سبک‌سازی» یعنی ساختنِ سبکِ خودت. این ماژول، پل میانِ دستگاه (ماژول ۱۰) و متنِ آماده است.

محور نوا · ماژول ۱۱ سرفصل: madahweb · سبک‌سازی فهرست رسمی سبک‌ها: ویکی‌پدیا ۳۱ نمونهٔ صوتی (۱ پخشِ مستقیم)

ساختارِ این ماژول

1) فهرستِ رسمیِ سبک‌های مداحی · 2) تفاوتِ «سبک» و «دستگاه» · 3) نُه سبک، به تفکیک · 4) سبک‌سازی · 5) سبکِ محلی و گوشهٔ محلی · 6) خطاها و تمرین · 7) ⭐ فهرستِ اجراها — اثر، مداح و لینکِ مستقیم · 8) ⭐ خوانندهٔ قرآن و مداح — چهار نشانهٔ شجریان · 9) ⭐ سلسله‌مراتبِ مداحیِ ایرانی — نقشهٔ کامل · 10) ⭐ سه سبکِ اجرایی — با متنِ کامل · 11) ⭐ سبک‌های خامِ بانک — واژه‌هایی که خودِ منبع به کار برده · 12) ⭐ نوزده فنِ مداحی — از متنِ کتاب · 13) ⭐ راهنمای شنیدن — چه چیزی را برداریم و چه چیزی را نه · 14) ⭐ چهار لایه، چهار سکوت، چهار سطحِ لحن · 15) ⭐ چک‌لیستِ شنیدن، به تفکیکِ شش سبک · 16) ⭐ پروندهٔ تحلیلی، تمرینِ شش‌مرحله‌ای و اخلاقِ شنیدن · 17) ⭐ سبکِ زمینه — ۳۶ متنِ کامل از یک مجلسِ واحد · 18) منابع.

۱فهرستِ رسمیِ سبک‌های مداحی

فهرستِ رسمیِ سبک‌های مداحی در ویکی‌پدیای فارسی: شور · چهارضرب · جفت · زمینه · تک · واحد تند · وحد · سنگین · روضه
ویکی‌پدیای فارسی · مداحی · fa.wikipedia.org/wiki/مداحی

توجه به یک نکته

این فهرست، فهرستِ رسمی است. نه «انواع نُت» و نه «سبک‌های نو». یعنی هرچه در این فهرست نیست، سبکِ رسمی نیست — حتی اگر در فضای مجازی رایج باشد.

پس وقتی می‌گویند «سبک‌شناسی»، منظورش همین فهرست است.

و «لحن ۱ تا ۵ دستگاه ماهور»

سرفصلِ ترم ۱ دورهٔ تکمیلیِ مؤسسهٔ معنا: «لحن ۱ و ۲ و ۳ و ۴ و ۵ دستگاه ماهور منطبق بر شعر» — کنارِ «روضه» و «مضمون».

⭐ یعنی ماهور، ۵ لحنِ قابل تفکیک دارد

و ترتیبِ دورهٔ مقدماتیِ همان مؤسسه، معنادار است: شور ← زمینه ← واحد ← مولودی در ماهور.

یعنی مداح از ساده‌ترین شروع می‌کند و به ماهور می‌رسد — و آنجا لحن‌های ۱ تا ۵ را یاد می‌گیرد. «لحن ۱» ساده‌ترین است، «لحن ۵» پیچیده‌ترین.

پس «لحن» در این دوره = لایهٔ زیرِ گوشه. گوشه می‌گوید «کِی»، لحن می‌گوید «چطور».

۲تفاوتِ «سبک» و «دستگاه»

دستگاهسبک
ماهیتنظامِ نغماتی (موسیقی)شیوهٔ اجرا (مداحی)
مربوط بهمقاماتِ ایرانیفهرستِ رسمیِ مداحی
مثالماهور · همایون · دشتی · بیاتشور · زمینه · واحد · سنگین
پاسخ به چه سؤالی«در چه فضای نغماتی هستی؟»«چه نوعِ اجرایی؟»
تعدادمحدود (چند دستگاهِ اصلی)فهرستِ مشخص (۹ سبک)
ترکیبیکی را انتخاب می‌کنیمی‌توانی چند سبک را در یک مجلس بیاوری
رابطه دستگاه × سبک
یک مجلسِ ۶۰ دقیقه‌ای دستگاه: ماهور (فضای نغماتیِ ثابت) سبک‌ها: زمینه → واحد → سنگین → شور (تغییرِ شیوهٔ اجرا در طولِ مجلس)
قاعدهٔ طلایی: دستگاه در طولِ یک مجلس عوض نمی‌شود (مگر با دلیلِ مشخص). سبک عوض می‌شود — و همین، «پیوستگیِ» مجلس می‌سازد.
⛔ خطای رایج — قاطی کردنِ دستگاه و سبک

«من واحدِ ماهور هستم» — این جمله ناقص است. واحد، سبک است؛ ماهور، دستگاه. جملهٔ درست: «سبکِ واحد، در دستگاهِ ماهور.»

قاعده: همیشه هر دو را بگو. دستگاه + سبک. مثلِ «سبکِ زمینه، در دستگاهِ همایون».

۳نُه سبک، به تفکیک

سبکچیستدستگاهِ رایجکِی🎧
شورجوششِ هیجانی · بُعدِ جمعیشور · بیات · شور محلیپایانِ مجلس · اوجِ محفل 🔊
زمینهبیانِ مضمون · جملاتِ بیانی بینِ بیت‌هاهر دستگاه (بیشتر: ماهور · همایون)بخشِ بیانیِ روضه 🔊
واحدکشیده و پیوسته · بدونِ وقفهماهور · همایون · دشتیبدنهٔ اصلیِ روضه 🔊
واحدِ تندواحد با شتاب · جوشششور · بیاتبخشِ پرانرژیِ مجلس 🔊
وحدیک‌صداشدنِ جمع · هماهنگیشور · ماهورسینه‌زنیِ گروهی 🔊
سنگینسنگین و پرتلاش · عمیقبیات · سه‌گاهروضهٔ مفصل 🔊
تکتکرارِ یک عبارت یا جملهشور محلی · هر دستگاهسینه‌زنی · تردید 🔊
چهارضربریتمِ چهار ضرب در هر واحدشور محلیسینه‌زنیِ محکم (ترم ۱ نوجوانان) 🔊
جفتدو بیتِ پیاپی برای یک تصویرهر دستگاهبخشِ رواییِ نوحه 🔊

ترتیبِ پیشنهادی در یک مجلسِ محرم

بر پایهٔ ساختارِ رسمیِ دورهٔ نوحه‌خوانی ۱۴۰۳ (هفت بخش) و قاعدهٔ «اوج فقط یک بار»:

۱. زمینهبیانِ مضمون
۲. واحدبدنهٔ روضه
۳. سنگینعمقِ عاطفی
۴. زنجیرزنیسینه‌زنی
۵. واحد تندشتاب
۶. شوراوج

این ترتیب، از منطقِ «ساختنِ موج» می‌آید (ماژول ۵): آرام → عمیق → سریع → اوج. و اوج (شور) آخر.

تک‌ضرب و چندضرب

تقسیممربوط به🎧
تک‌ضربسرفصلِ مستقل در دورهٔ زنجیرزنی: «نوحهٔ زنجیرزنیِ تک‌ضرب در آوازِ شور محلی» 🔊
سه‌ضرب«اجرای نوحهٔ سه‌ضرب در رثای حضرت ابوالفضل(ع)» · «ریتمِ سه‌ضربِ زنجیرزنی» 🔊
چهارضربترم ۱ دورهٔ نوجوانانِ مؤسسهٔ معنا 🔊
تک (متن)تکرارِ یک عبارت — «تک» در فهرستِ رسمیِ سبک‌ها 🔊

دو چیز متفاوت با نامِ مشابه

«تک» (در فهرستِ سبک‌ها) = تکرارِ متن. اما «تک‌ضرب» = نوعِ ریتمِ سینه‌زنی.

پس «مداحی تک» و «مداحی تک‌ضرب» یکی نیستند.

نمونهٔ مستند — واحدِ سنگینِ شب هشتم محرم ۹۸

واحدِ سنگین · سید صالح حسینی · مدرسهٔ مداح وب · ۹۸ 🔊

این اجرا، نمونهٔ کاملِ «سبک‌شناسی» است: همان سبک (سنگین)، هم دستگاه، هم لحن، هم تحریر — و در جزوه، تقطیعِ نوت‌به‌نوت هم شده.

چرا مهم است؟ چون وقتی یک اجرا را می‌شود نوت‌به‌نوت نوشت، یعنی سبکش آن‌قدر روشن است که قابلِ آموزش است. این معیارِ «سبک‌شناسی» است — نه «زیبا بودن».

متنِ مرتبط — از اجرای واقعی

دو اجرای شبِ چهارم با دو مداحِ متفاوت — همان شب، دو سبک.

شب چهارم محرم — حضرت زینب(س) شب چهارم محرم · گریز: حضرت زینب(س) · مداح: رضا دین پرور · متنِ کامل
این شعلۀ عشق است كه درمان نپذیرد معشوق ز عاشق اَثر اسان نپذیرد جز اشك تمنّا كه گِره وا كند از كار كردارِ دگر فایده چندان نپذیرد این رابطۀ عشق عجب معجزه اساست این مرحله را جز دلِ بریان نپذیرد معشوق حسین است و عاشق دلِ زینب محبوب ز احباب بجز جان نپذیرد فرمود به طفلان كه دلِ عاشقِ مادر جز كشته شدن در ره جانان نپذیرد با خویش همی گفت: مبادا كه برادر از خواهر خود هدیۀ قربان نپذیرد اینجاست كه بر دامن مادر بزند چنگ بی فاطمه این مرحله پایان نپذیرد تا بر لب طفلان قسم فاطمه امد اقا نتوانست ز انان نپذیرد دو اینۀ زینبی امادۀ رزمند این صحنه بجز اینه قران نپذیرد گیسوی كمندِ یكی از شانه سرازیر زلف دگری سلسله بندان نپذیرد شمشیر كجا و قد و بالای دو ریحان این قامتشان هیچ كمان دان نپذیرد تكبیر به لب تیغ به كف هر دو كفن پوش كس فاتحۀ تازه جوانان نپذیرد می خواست عدو حیله ببندد به دوطفلان دید از دو طرف رِخنه به رِندان نپذیرد از هیبتشان لرزه به جانِ سپه افتاد ازاده بجز جنگ نمایان نپذیرد شاگرد دبستان اَلفبای علمدار هنگامۀ پیكار سر و جان نپذیرد كُشتند بسی از سپه كفر به یك ان افزونتر از این را لب عطشان نپذیرد از میمنه تا میسره این لشگر كوفی این گونه پذیرایی مهمان نپذیرد شمشیر و سنان بود كه هر سوی روان بود انقدر گران بود كه انسان نپذیرد سیمین بدنان تشنه لب از پای فتادند از پای فتاده نَفَس ارزان نپذیرد داغی به دل بانوی مظلومه نشاندند داغی كه دل هیچ پریشان نپذیرد تا كه نشود از همه شرمنده برادر خواهر طلب نعش شهیدان نپذیرد از خیمه نظر كرد به چشمان برادر دید ابر بهاری است كه باران نپذیرد
شب چهارم محرم — حضرت زینب(س) شب چهارم محرم · گریز: حضرت زینب(س) · مداح: علی اکبر لطیفیان · متنِ کامل
این شیر بچه های من از نسلِ حیدرند همزاد پاكی و كرم از خونِ جعفرند در اوج خویش اگر چه به طیار می رسند ای رُكنِ عشق من به شما سجده می برند رخصت دهید لشكرِ طاغوت و جبت را با ذكر یا علی مدد از پا در اورند در عشق رفته اند به دایی ماهشان ایینه های رزم علمدارِ لشكرند سوگند خورده اند كه قربانیت شوند من مطمینم ابرویم را نمی برند شمشیر بسته، مستِ كفن، تشنه ی وصال بر جان خویش درد و بلای تو می خَرند این دو امیدِ ابروی من به محشرند تا زیر كعبِ نیزه نیفتاده ام ز پا بگذار تا به پای تو از خویش بگذرند دغ می كنند معجر من جا به جا شود حساس و غیرتی به سرانجام مادرند اسباب خجلت است كریمانه كن قبول این دو ذبیح تحفه ی ناچیزِ خواهرند در ازدحامِ نیزه و شمشیرها اگر دیدی كه قطعه قطعه و در خون شناورند دلخوش نكن به یاوری خواهرانه ام پاها مرا ز خیمه برونم نمی برند شرمِ حضورِ خواهرِ خود را قبول كن قربانیانِ اصغرِ خود را قبول كن دو تا نهال دو تا سرو ایستاده شدند دو خوشه ی نرسیده دو جام باده شدند مقام زینب کبری ببین که این دو پسر فقط به خاطر مادر امامزاده شدند تمام ابروی باغبان همین دو گلند که در حفاظت از باغ استفاده شدند به داست دایی اگر چه سوار اسب شدند به دست نیزه و شمشیرها پیاده شدند کنار اکبر و قاسم میان دارالحرب دو طفل باعث تکمیل خانواده شدند پیام غربت زینب شدند ان روزی که سربریده نه چون نامه سرگشاده شدند اگر چه سوم شعبان نشد محرم شد به وقتش این دو به ارباب هدیه داده شدند حلال زاده به داییش می رود اخر غریب وار اسیر حرام زاده شدند

هر نمونهٔ بالاتفاق است؟ پیش ببین آن نیز نگردت:.

۴سبک‌سازی

سرفصل‌های رسمیِ «سبک‌شناسی و سبک‌سازی» — مدرسهٔ مداح وب (سید صالح حسینی) و سایتِ «آموزش مداحی» در ایتا: > · آموزشِ صداسازی و زیباسازیِ صدا > · آموزشِ سبک‌شناسی و سبک‌سازی > · آموزشِ کاربردیِ انواعِ سینه‌زنی (زمینه، واحد، شور، تک‌ضرب، چندضرب و…) > · آشنایی با تکنیک‌های تسلط در…

سبک‌شناسی

یعنی: تشخیصِ سبک. وقتی یک اجرا را می‌شنوی، بگویی: «این زمینه است، در دستگاهِ همایون، با لحنِ ۳ ماهور.»

این مهارت، پایه است. بدونِ آن، نمی‌توانی یاد بگیری.

سبک‌سازی

یعنی: ساختنِ سبکِ خودت. نه تقلید از یک نفر — بلکه ساختنِ ترکیبی که در صدا و حنجرهٔ خودت کار می‌کند.

این مهارت، مرحلهٔ نهایی است. بدونِ سبک‌شناسی، سبک‌سازی یعنی تقلید.

راهِ ساختنِ سبک — پنج گام
۱
ده پرونده بسازده مداحِ مختلف، هر کدام سه قطعه. (ماژول ۷ — پرونده‌سازی)
۲
سبک‌ها را نام بگذاربرای هر پرونده، سبک و دستگاه را بنویس. ۱۰ سبکِ متفاوت یاد می‌گیری.
۳
نقطهٔ مشترک را پیدا کنکدام ۲-۳ سبک، بیشتر در پرونده‌هایت تکرار شده؟ همان‌ها، گرایشِ طبیعیِ توست.
۴
محدودیتِ صدایت را بشناساز مرحلهٔ ۲ ماژول ۸: nail the pitch. تا کجا می‌توانی بروی؟
۵
ترکیب کن و بیازمایگرایشِ طبیعی + محدودیتِ صدا = سبکِ اولیهٔ تو. بعد با تمرین، صیقلش بده.
⛔ خطا — تقلید به‌جای سبک‌سازی

مداحی که دقیقاً مثلِ یک استاد می‌خواند، اما صدایش مناسبِ آن نیست. نتیجه: «بد imitation».

قاعده: تقلید، نقطهٔ شروع است نه مقصد. سبکِ تو باید در صدای تو جا شود.

سلسله‌مراتبِ یادگیریِ سبک

۱. تقلید (کپیِ کامل) → ۲. انتخاب (کدام سبک به من می‌خورد؟) → ۳. ترکیب (دو سبک با هم) → ۴. تمایز (چیزی که فقط من دارم) → ۵. سبکِ من

مرحلهٔ ۴ — «تمایز»

هر مداحِ بزرگ یک چیزِ یکتا دارد: یک جمله‌بندی، یک نحوِ خاص در مرکب‌خوانی، یک شیوهٔ تحریر. آن چیز را پیدا کن — و آن، نشانهٔ تو می‌شود.

قاعدهٔ نقلی: «خودت باش و بازیگری نکن» · «حاج فرج الله کارگردان و بازیگردانم» — نقل از مهدی سلحشور 🔊

۵سبکِ محلی و گوشهٔ محلی

سبکمحلدستگاه🎧
دودمهاصفهانبیات · شور🔊
شور محلیعمومیشور (شاخهٔ محلی)🔊
سبکِ جنوبیجنوببیات اصفهان (زنجیرزنی)🔊
سینه‌زنیِ بوشهریبوشهرشور محلی🔊
گوشهٔ محلیهر منطقهمتناسبِ محل🔊
نواحیهمه‌جا (فارسی‌زبان)شور · شور محلی🔊

چرا بومی بودن، مزیت است نه محدودیت

مخاطبِ بومی، با «دودمه» و «نواحی» ارتباطِ عاطفیِ فوری برقرار می‌کند — چیزی که با بهترین اجرای ملی هم به دست نمی‌آید.

قاعده: از بومی شروع کن، به ملی برو. (ماژول ۵ — بخشِ ۷)

۶خطاها و تمرین

⛔ خطای ۱ — قاطی کردن دستگاه و سبک

«من واحدِ ماهور هستم» — ناقص.

قاعده: همیشه هر دو را بگو.

⛔ خطای ۲ — عوض کردنِ دستگاه در وسطِ مجلس

بدونِ دلیلِ ساختاری، نُت عوض می‌شود. مخاطب گم می‌شود.

قاعده: سبک عوض می‌شود، دستگاه نه — مگر با دلیل.

⛔ خطای ۳ — اوج زودهنگام

شور در دقیقهٔ ۵. بعد، هیچ اوجی در کار نیست.

قاعده: شور، آخر.

⛔ خطای ۴ — سبک‌سازیِ بدونِ پرونده

ادعای «سبکِ خودم» بدونِ شناختِ سبک‌های دیگران.

قاعده: اول ده پرونده، بعد سبکِ خودت.

⛔ خطای ۵ — تقلیدِ ناممکن

کپیِ سبکِ کسی که صدایش با صدای تو فرق دارد.

قاعده: سبک باید در محدودهٔ صدای تو جا شود.

۱۰ تمرینِ سبک‌شناسی و سبک‌سازی
۱
نُه سبکِ رسمی را حفظ کنشور · چهارضرب · جفت · زمینه · تک · واحد تند · وحد · سنگین · روضه.
۲
برای هر سبک، یک نمونهٔ صوتی پیدا کنو گوش بده — بدونِ نوشتن.
۳
دستگاهِ هر نمونه را بنویس«این زمینه است، در دستگاهِ همایون.»
۴
یک اجرا را سه بار گوش بدهبار اول: کلی · بار دوم: سبک · بار سوم: دستگاه. سه لایه، سه بار.
۵
تفاوتِ «تک» و «تک‌ضرب» را بفهمدو چیز متفاوت با نامِ مشابه.
۶
محدودهٔ صدایت را بنویسnail the pitch — پایهٔ سبک‌سازی.
۷
سه سبک را تمرین کنفقط سه تا. نه بیشتر. زمینه، واحد، شور.
۸
محبوب‌ترینِ آن سه را مشخص کنکدام بیشتر برایت راحت است؟ گرایشِ طبیعی.
۹
سبکِ بومیِ شهرت را پیدا کنو یک قطعه از آن یاد بگیر.
۱۰
یک مجلس با ترتیبِ ۶ سبک بگردانزمینه → واحد → سنگین → زنجیرزنی → واحد تند → شور. اوج آخر.
↗ این بخش در m14 nohe آمده است: جدولِ ۱۵ دَم — با شاهد از متنِ واقعی

۷⭐ فهرستِ اجراها — اثر، مداح و لینکِ مستقیم

این فهرست از کجا آمده؟

از پایگاهِ ضاجون — که برای هر مناسبت، اجراهای ثبت‌شده با نامِ مداح و لینکِ صوتی را جدا کرده است. برخلافِ لینک‌های جست‌وجو، این‌ها فایلِ صوتیِ مشخص دارند.

یعنی می‌توانی هم‌زمان مداحانِ هر مناسبت را ببینی و فایلشان را گوش کنی — و بعد بفهمی هر مداح، آن مناسبت را با چه سبکی خوانده.

استفادهٔ درست: برایِ هر مناسبت، ۳ مداحِ مختلف را گوش کن و سبک‌هایشان را مقایسه کن. این همان چیزی است که هیچ کلاسِ آوازی به تو نمی‌دهد.

مناجات امیرالمومنین (4 اجرا)

اثرشنونده
مناجات امیرالمومنین سماواتی▶️ شنیدن
مناجات امیرالمومنین فرهمند▶️ شنیدن
مناجات امیرالمومنین ارضی▶️ شنیدن
مناجات امیرالمومنین حسین غریب▶️ شنیدن

زیارت وارث (2 اجرا)

اثرشنونده
زیارت وارث سماواتی▶️ شنیدن
زیارت وارث باسم کربلایی▶️ شنیدن

زیارت حضرت عباس (2 اجرا)

اثرشنونده
زیارت حضرت عباس باسم کربلایی▶️ شنیدن
زیارت حضرت عباس باسم کربلایی سماواتی▶️ شنیدن

زیارت جامعه کبیره (2 اجرا)

اثرشنونده
زیارت جامعه کبیره فرهمند▶️ شنیدن
زیارت جامعه کبیره سماواتی▶️ شنیدن

زیارت حضرت زهرا (2 اجرا)

اثرشنونده
زیارت حضرت زهرا فرهمند▶️ شنیدن
زیارت حضرت زهرا سماواتی▶️ شنیدن

زیارت امین الله (3 اجرا)

اثرشنونده
زیارت امین الله علی فانی▶️ شنیدن
زیارت امین الله سماواتی▶️ شنیدن
زیارت امین الله فرهمند▶️ شنیدن

زیارت آل یاسین (3 اجرا)

اثرشنونده
زیارت آل یاسین علی فانی▶️ شنیدن
زیارت آل یاسین فرهمند▶️ شنیدن
زیارت آل یاسین سماواتی▶️ شنیدن

دعای عهد (3 اجرا)

اثرشنونده
دعای عهد علی فانی▶️ شنیدن
دعای عهد فرهمند▶️ شنیدن
دعای عهد ملاباسم▶️ شنیدن

دعای ندبه (3 اجرا)

اثرشنونده
دعای ندبه کافی▶️ شنیدن
دعای ندبه سماواتی▶️ شنیدن
دعای ندبه فرهمند▶️ شنیدن

دعای کمیل (3 اجرا)

اثرشنونده
دعای کمیل باسم کربلایی▶️ شنیدن
دعای کمیل سماواتی▶️ شنیدن
دعای کمیل فرهمند▶️ شنیدن

دعای توسل (2 اجرا)

اثرشنونده
دعای توسل فرهمند▶️ شنیدن
دعای توسل باسم کربلایی▶️ شنیدن

زیارت عاشورا (3 اجرا)

اثرشنونده
زیارت عاشورا علی فانی▶️ شنیدن
زیارت عاشورا فرهمند▶️ شنیدن
زیارت عاشورا سماواتی▶️ شنیدن

دعای فرج (7 اجرا)

اثرشنونده
دعای فرج علی فانی▶️ شنیدن
دعای فرج علی حماده▶️ شنیدن
دعای فرج عامر الکاظمی▶️ شنیدن
دعای فرج باسم کربلایی▶️ شنیدن
دعای فرج مهدی میرداماد▶️ شنیدن
دعای فرج مهدی سماواتی▶️ شنیدن
دعای فرج محسن فرهمند▶️ شنیدن

۸⭐ خوانندهٔ قرآن و مداح — چهار نشانهٔ شجریان

شجریان در سال ۱۳۵۷ش نفرِ اولِ مسابقاتِ تلاوتِ قرآن در کشور شد — پیش از آنکه به‌عنوان خواننده شناخته شود. این ترتیب، هم تصادفی نیست و هم برای تو معنایی دارد.

سالرویداددرس
۱۳۱۹شتولد در مشهد—
۱۳۲۷شآغازِ آموزشِ تلاوت نزدِ پدر — در ۸ سالگیمضمون، پیش از صدا
۱۳۳۱شنخستین پخشِ صدا از رادیو خراسانشروع از رسانهٔ همیشه‌حاضر
۱۳۳۸شاجرای آوازهای بدون ساز + قرائت قرآن در رادیوهمزمانیِ دو رشته
۱۳۵۰شهمکاری با هوشنگ ابتهاج در برنامهٔ «گل‌های تازه»شاعر + آواز = اثرِ ماندگار
۱۳۵۷شنفرِ اولِ مسابقاتِ تلاوتِ قرآنِ کشورتلاوت، مهارتِ جداگانه است
۱۳۵۷شاستعفا از رادیو، ۱۸ شهریورمحبتِ جدی هزینه دارد
۱۳۷۸شجایزهٔ افتخاری یونسکو (پیکاسو)—
۱۳۹۹شدرگذشت در ۸۰ سالگی؛ دفن در کنارِ آرامگاهِ فردوسی در طوسبازگشت به خاکِ خانه

مهم‌ترین سطر: «۱۳۵۷ — نفر اولِ مسابقاتِ تلاوتِ قرآن»

یعنی تلاوت، مهارتِ جداگانه‌ای است که سال‌ها تمرین می‌خواهد — و شجریان آن را از ۸ سالگی شروع کرده بود.

پس اگر می‌خواهی در مجلس، آیه بخوانی و «قرآنی» خوانده شود — باید تلاوت را جداگانه تمرین کنی. خواندنِ آیه با آهنگِ مداحی، تلاوت نیست.

قاعده: تلاوت و مداحی، دو حرفهٔ جدا هستند. حرفهٔ یکی را یاد نگیری و در حرفهٔ دوم ادعا نکن.

⛔ خط قرمزِ اخلاقیِ حرفه

هوشنگ ابتهاج، شجریان را از معدود هنرمندانی می‌دانست که «اهلِ مشروبات نبود». یعنی در آن دوره هم مشهور شدن ممکن بود، هم پاک ماندن.

و همزمان، شجریان با ابتهاج و لطفی، تنها یک روز پس از «جمعهٔ سیاه» استعفا داد و کنسرت را لغو کرد.

یعنی هر دو، هم‌زمان: حرفهٔ بزرگ و موضعِ روشن. و این دو با هم ناسازگار نیستند.

قاعده: بزرگیِ صدا، دلیلِ بی‌مرزی نیست. هرچه رسا‌تر بخوانی، مرزهایت باید سخت‌تر باشد.

۹⭐ سلسله‌مراتبِ مداحیِ ایرانی — نقشهٔ کامل

بر پایهٔ «تأخیر در تولدِ سبک‌هایِ جدید در ایران» — یعنی هر سبک، پاسخِ یک نیازِ تاریخی بوده. این جدول، تاریخِ تحولِ اجرا را نشان می‌دهد.

دورهغالبساختارپاسخ به چه نیازی؟
دورانِ مشروطهتوجه به شعرِ مذهبیمدرسه‌اینوسازیِ آموزش در فضایِ سکوت
مشروطه تا جنگِ جهانیِ اولگسترشِ مداحیِ سنتیمدرسه‌ای، مخاطبِ عامزمینه‌سازی
تا اوایلِ دههٔ ۱۳۲۰سنتِ محفل‌هامدرسه‌ایسنتِ شفاهیِ محفل
دههٔ ۱۳۲۰ تا ۱۳۳۰دستگاه‌هایِ کهنِ آوازیمدرسه‌ای → گروهی/تیمینیاز به صدایِ رسا در رادیو
دههٔ ۱۳۳۰ تا ۱۳۴۰تکیه بر ساز و آهنگِ ایرانیگروهیتمایز از مداحیِ سنتی
دههٔ ۱۳۴۰شروعِ مداحیِ نوینگروهینیاز به بیانِ سیاسی
دههٔ ۱۳۴۰ تا ۱۳۵۰کوچِ مداحان به استادیوی ضبطگروهی، با سازنیاز به مخاطبِ منطقه‌ای
دههٔ ۱۳۵۰مداحیِ سنگین و پُرشور — شکل‌گیریِ سبکِ امروزیتک‌نفرهنیاز به شخصیتِ مداح
دههٔ ۱۳۵۰ تا ۱۳۶۰دعوتِ رسمی از مداحان به تلویزیونگروهیتثبیتِ عمومی
دههٔ ۱۳۵۰ به بعدبازگشت به محفلِ سنتی + رشدِ مداحیِ هیئتیترکیبیبازیابیِ هویتِ دینی
امروزهیئتِ رسانه‌ای + پلتفرمِ مستقلمتفرقهنیاز به دیده‌شدنِ بدونِ واسطه

چرا این تاریخ به تو مهم است؟

چون نشان می‌دهد سبکِ امروزی، تقریباً هفتاد ساله است — نه یک تصمیمِ اخیر. و این یعنی این شکل، جوابِ یک نیازِ واقعی بوده: نیاز به شخصیتِ مداح.

یعنی وقتی مداحیِ تیمی و بی‌نام را می‌بینی، در واقع داری یک چیزی را می‌بینی که خلافِ مسیرِ تاریخ است.

قاعده: مداحیِ سنتی = یک صدا، یک بدن، یک ریتم، صد سالِ تکرار. اگر این را نداری، دستگاه نداری — و دستگاه بدونش شکننده است.

مقایسهٔ دو خانواده

مداحیِ سنتیمداحیِ نوین
خاستگاهمحفلِ شفاهیرادیو و استودیو
حاملحافظهٔ شفاهیضبط و تکرار
وحدتِ واحدمداح + نوکران + سینه‌زنانمداحِ شاخص + ارکستر
واگذارینسل به نسلکانال به کانال
نقطهٔ ضعفحافظهوابستگی به رسانه
نقطهٔ قوتبی‌واسطه بودندسترسیِ گسترده
نیازِ آموزشیحافظه و تکرارصداسازی و اجرا

جمع‌بندیِ استراتژی

تو لازم نیست یکی یا دیگری باشی. اما باید بدانی کدامی هستی — چون تمرینشان فرق دارد.

اگر سنتی: روی حافظه، ردیف، و کارِ گروهی کار کن (ماژول ۶ و ۱۰).

اگر نوین: روی صدا، اجرا، و تصویرِ صحنه کار کن (ماژول ۸ و ۹).

و اگر می‌خواهی هر دو را داشته باشی: متن را برای حافظه بنویس، اجرا را برای ضبط.

قاعده: متن باید برای «شنیدن از حافظه» ساخته شود — چون این تنها بافتی است که در آن، صد سال دوام آورده.

۱۰⭐ سه سبکِ اجرایی — با متنِ کامل

قاعدهٔ نمونه‌ها

این سه، سبک‌های اجراییِ یک مجلسِ حسینی‌اند. متنشان اینجاست تا بتوانی ساختارشان را ببینی — نه فقط اسمشان را.

متن داخلِ جزوه است؛ لینک فقط برایِ شنیدنِ صوت.

شور — شب تاسوعا — حضرت عباس(ع) شب تاسوعا · گریز: حضرت عباس(ع) · احسان محسنی فر
ای لشکر حق را سر و سردار اباالفضل وی دست علی در صف پیکار اباالفضل هم خون حسین بن علی در تن پاکت هم روح تو در پیکر ایثار اباالفضل ریحانۀ دو فاطمه، ماه سه خورشید ارام دل حیدر کرار اباالفضل مانند تو در ارتش اسلام که دیده فرمانده و سقا و علمدار اباالفضل تو ماه بنی هاشمی و ما شب تاریک تو لاله عباسی و ما خار اباالفضل هم کاشف کرب پسر فاطمه هستی هم خیل بنی فاطمه را یار اباالفضل بر حاجت خود کرده صد و سی و سه نوبت هر خسته دلی نام تو تکرار اباالفضل در مصر ولایت شده بر یوسف زهرا تو مشتری و علقمه بازار اباالفضل عشق و ادب و غیرت و ایثار و شهادت کردند به اقایی ات اقرار اباالفضل تو رسته ای از خویش و گرفتار حسینی خلقند به عشق تو گرفتار اباالفضل ما بهر تو گریان و زند زخم تو خنده پیوسته به شمشیر شرربار اباالفضل برخیز سکینه به حرم منتظر توست جامش به کف و اشک به رخسار اباالفضل از سوز عطش اب شده طفل سه ساله مگذار بگرید به حرم زار اباالفضل تا ان که ببینند به تن دست نداری یک لحظه سر از علقمه بردار اباالفضل مگذار رود زینب کبری به اسیری ای دست علی، دست برون ار اباالفضل تو چشم حسینی که زده تیر به چشمت ای دور حرم چشم تو بیدار اباالفضل کی گفته تن پاک تو در علقمه تنهاست گردیده تو را فاطمه زوار اباالفضل خون دل ما را که شده اشک عزایت زهرا و حسین اند خریدار اباالفضل مگذار شود خشک دمی دیده میثم چشمی که بگریم به تو بسیار اباالفضل
نواح — شب چهارم محرم — حضرت عباس(ع) شب چهارم محرم · گریز: حضرت عباس(ع) · پروانه نجاتی
ان شد امروز كه ما را به تو كاری افتاد كار ما در گرو چشم نگاری افتاد بی نیاز از همه و خلق گرفتار غمش گر چه در خلق كسی نیست سزاوار غمش لیك با من سر و سِرّ دگری داشت حسین نیم قرن از من دل خون خبری داشت حسین گردش چرخ ببین روی به دلبر زدهام دست بر دامن عرفانی داور زدهام یا حسین بن علی دست من و دامن تو تا ابد باد پر از جسم تو پیراهن تو به دعایم برهانی ز غم خود نفسی یَسَّرَ اللّه طریقاً بك یا مُلتَمسی به منای تو من ان صاحب ذبح ازلم كمتر از نجمه نی ام مادر شهد و عسلم به تمنای تو از بس كه شدم شهرۀ مهر شدم انگشت نما هم چو مه نو به سپهر تو مپندار كه از غم دل من خواهد ریخت یا كه در اتش غم حاصل من خواهد ریخت دختر شیرم و شیرم اثر شیر دهد ذكر لالایی من جرات شمشیر دهد دینم امروز به اكمال رسد میدانم ایۀ روز غدیر است كه من میخوانم من كه در راه تو از جان نكنم پروایی خواهشم هست كه اتمام نعم فرمایی چرخ بر هم زنم ار غیر مرادم گردد زینب ان نیست كه با دست تهی برگردد گر تو خواهی كه نریزم به هم این چرخ دنی سعی كن دست ردی بر من مسكین نزنی سال ها پیش كه با حكم رسول متعال نهی فرمود خداوند زنان را ز قتال به تو سوگند كه جانم به لبم امده بود تب این حكم خدا، فوِ تبم امده بود لاجرم تا كه كنم عشق تو را ترویجی خواستم محض رضای تو كنم تزویجی تا خداوند دو شمشیر زنم بفرستد دو علی زاده دو سیمین بدنم بفرستد حالیا سیم تنانم دو كفن پوش تواند سایل گرمی یك لحظۀ اغوش تواند دو غلامند به دربار علی اكبر تو دو اسیرند به چشمان علی اصغر تو دو علی طینت و جعفر صفت و حمزه نسب دو نبی صولت و زهرا دل و عباس ادب دو ملك جلوه و قدیس رخ و نورانی دو فدك وارث و تسبیح دل و عرفانی به كمر كرده حمایل علوی تیغ و نیام هر دو بر عشق تو مایل به كمال و به تمام سرمه از خاك كف پای تو بر داشتهاند ز شفا بخشی این خاك خبر داشتهاند قصه كوتاه ذبیح تو دو طفلان منند تحفۀ مور به دربار سلیمان منند زینب گرفت دست دو فرزند نازنین میسود رویِ خویش به پای امام دین گفت ای فدای اكبر ِ تو جانِ صد چو ان گفت ای نثار اصغر ِ تو جانِ صد چو این عون و محمد امده از بَهر ِ عونِ تو فرمای تا رَوَند به میدان اهل كین فرمود: كودكند و ندارند حرب را... ...طاقت علی الخصوص كه با لشگری چنین طفلان ز بیم جان نسپردن به راهِ شاه گه سر بر اسمان و گهی چشم بر زمین گشت التماس ِ مادرشان عاقبت قبول پوشیدشان سلاح و نشانیدشان به زین این یك، پی ِ قتال دوانید از یسار و ان یك، پی ِ جدال بر انگیخت از یمین بر این یكی ز حیدر كرّار مرحبا بر ان دگر ز جعفر طیّار افرین گشتند كشته هر دو برادر به زیر تیغ شه را نماند جز علی اصغر كسی معین
سنگین — شب ششم محرم — حضرت عباس(ع) شب ششم محرم · گریز: حضرت عباس(ع) · احسان محسنی فر
پشت خیمه قدم زنان به دعا داشت با درگه خدا نجوا ای خدا عاشق عمو هستم تو خودت راضی اش کن از دستم چارۀ درد را نمی دانم او غریب است منکه می دانم تو اگر بر دلش بیندازی او به جانبازی ام شود راضی غیر تو یاوری ندارد او در حرم اکبری ندارد او به نفس های عمه ام زینب یک تنه یاری اش کنم یا رب من در این حربگاه می جنگم با تمام سپاه می جنگم بر لبم بهترین غزل دارم جام شیرین تر از عسل دارم منکه شاگرد رزم بَدرِینَم پسر مجتبای صفّینم سبط حیدر ز نسل زهرایم حسن مجتبای اینجایم دیده ام دوره های بس حساس شیوه جنگیِ عمو عباس در کلاس عمو حسین اصلاً نیست شاگرد اولی چون من رفته ام دوره شجاعت را خوب اموختم اطاعت را در کلاس علیِّ اکبر هم دوره بندگی ندیدم کم من گل سرخ و سبز این چمنم با حسین و سلاله حسنم می رسانم به اشک و شیون و شین دست خط حسن به دست حسین چون حسین نامۀ حسن برداشت خط او دید و روی دیده گذاشت قاسم بن الحسن تمنا کرد اذن میدان گرفت و پر وا کرد کفنی بر تنش عمو پوشاند و نقابی به روی او پوشاند پاره ماه سوی میدان شد لرزه ای در سپاه عدوان شد ای عجب هییتی عجب کفنی هیبتش هاشمی قَدَش حسنی و انا بن الحسن که افشا شد لشگر کوفه در تماشا شد نوجوان و به لشگر افتادن با یلان عرب در افتادن هرکه از هر طرف تهاجم کرد لاجرم دست و پای خود گم کرد به دَرَک رفت خصم رسوایش اَزرَقِ شامی و پسرهایش رزم جانانه اش که غوغا کرد کینه های مدینه سر وا کرد دور تا دور او گره افتاد در میان محاصره افتاد نیزه ها بود و ماجرای حسن تیر باران تازه ای به کفن دشمن از هر طرف که راهش بست زیر نعل ستور سینه شکست نالۀ او بلند شد: عمّاه به حرم می رسید وا اُماه

چگونه از این سه استفاده کنی؟

۱) ساختار را بردار: «شور» چند بیت است؟ «نواح» کجا مکث می‌کند؟ «سنگین» چه بسوختی دارد؟

۲) با متنِ خودت جایگزین کن — یعنی همین ساختار را روی متنِ خودت بگذار.

۳) بعد برو سراغِ کتابخانهٔ متن‌ها و متنِ خودت را از آن انتخاب کن.

قاعده: از هر سبک، یک متنِ کامل را حفظِ ساختار کن، نه متن را.

۱۱⭐ سبک‌های خامِ بانک — واژه‌هایی که خودِ منبع به کار برده

چرا این جدول کنارِ «نُه سبک» است

بخشِ سوم، نُه سبکِ آموزشی را می‌دهد — آن‌ها دسته‌بندیِ ما و مدرسه‌هاست. اما وقتی متنی از منبع واردِ بانک می‌شود، برچسبی که خودِ منبع رویش گذاشته با بانک می‌آید، و آن برچسب‌ها همیشه گرد و نیستند.

اینجا هر ۱۹ برچسبِ خام را با شمارش و خانواده‌اش می‌بینی. ستونِ «خانواده» نشان می‌دهد آن برچسب زیرمجموعهٔ کدام‌یک از آن نُه سبک است.

قاعدهٔ این جزوه: سبک را ما تعیین نمی‌کنیم؛ منبع تعیین می‌کند و ما فقط دسته‌بندی‌اش می‌کنیم. برای همین ممکن است دو برچسبِ نزدیک، دو عددِ جدا باشند.

برچسبِ خامِ منبعمتنخانوادهفیلتر
روضه‌خوانی۱۴۹۸روضه‌خوانیدیدن
شعر روضه۱۲۵۰روضه‌خوانیدیدن
سینه‌زنی۷۶۱سینه‌زنی و نوحهدیدن
مولودی۶۴۵مدیحه و مولودیدیدن
مناجات و توسل۳۳۰مناجات و توسلدیدن
مدح خوانی۳۰۶مدیحه و مولودیدیدن
شور۴۲واحد و تک‌ضربدیدن
دعا و زیارت۴۰مناجات و توسلدیدن
زمینه۳۳روضه‌خوانیدیدن
مدیحه‌خوانی۲۷مدیحه و مولودیدیدن
شعر خوانی۱۲روضه‌خوانیدیدن
زمزمه۸روضه‌خوانیدیدن
واحد۷واحد و تک‌ضربدیدن
لطمه زنی۵سینه‌زنی و نوحهدیدن
توسل۴مناجات و توسلدیدن
عنایت یا تشرف۱مناجات و توسلدیدن
دم میونداری۱سینه‌زنی و نوحهدیدن
دم سینه زنی۱سینه‌زنی و نوحهدیدن
شعر مدح۱مدیحه و مولودیدیدن
بدونِ برچسبِ سبک۱۰۲۲در منبع نیامدههمه

در مجموع: ۵۹۵۹ متن · ۱۹ برچسبِ سبک · ۱۰۲۲ متن بدونِ برچسب. برچسب‌هایی مثل «دم سینه زنی» و «دم میونداری» فقط یک‌بار آمده‌اند و بیشتر چیزی جز نامِ یک آیین در منبع نیستند — عمداً پاک نشدند، چون حذفشان یعنی تحریفِ فیشِ منبع.

۱۲⭐ نوزده فنِ مداحی — از متنِ کتاب

این بخش از کجا آمده و چقدر بی‌اشتباه است

متن از فایلِ PDFِ کتابِ آموزش اصول و فنون مداحی — قاسم رضایی برداشته شده. نسخهٔ دیجیتالِ این کتاب ایرادِ فاصله‌گذاری دارد: بعضی واژه‌ها شکسته‌اند و بعضی حرف‌ها جابه‌جا شده. من همه را با فرهنگِ واژگانیِ خودِ جزوه ترمیم کردم (واژه‌هایِ تک‌حرفی از ۵۷٪ به ۱۰٪ رسید) و بعد متن را بازخوانی کردم و هر جملهٔ به‌هم‌ریخته را درست کردم.

صادقانه: محتوا و ترتیبِ استدلال درست است؛ بعضی واژه‌های مچی ممکن است باز هم متفاوت باشد. برای نقلِ لفظ‌به‌لفظ، نسخهٔ چاپی مرجع است. آنچه اینجا ارزش دارد، ساختارِ استدلال است.

و یک اعلامِ مهم: این کتاب در چند جا از سیاست و انقلاب نام می‌برد. طبقِ سیاستِ این جزوه، آن بخش‌ها را نیاورده‌ام و فقط محتوای فنی و اخلاقیِ کتاب را نگه داشته‌ام.

این بخش چه دارد

از کتابِ آموزش اصول و فنون مداحی — قاسم رضایی، ۱ زیربخش برداشته شده و در مجموع ۲۹,۵۱۳ حرف متنِ اصلی آمده. سرفصل‌ها همان سرفصل‌های خودِ کتاب است — نه سرفصلی که من ساخته باشم.

بخش هفتم: ص ۳۷ تا ۵۴

این بخش چطور خوانده شود

بخشِ هفتمِ کتاب، نوزده فنِ مداحی را شماره‌گذاری کرده — و این تنها فهرستِ فنونِ اجراییِ مدح‌شده در یک منبعِ مداحی است که می‌توانستم پیدا کنم. من هر فن را جدا کرده‌ام و متنِ خودِ کتاب را زیرش گذاشته‌ام.

سه فن، در ماژولِ خودشان هم مفصل‌تر آمده‌اند: نوحه‌خوانی در m14 · دَم‌خوانی در m14 · گریز و پل‌سازی در m7 و m9. اینها تکرار نیستند — آنجا روی همان فن، زاویهٔ آموزشی دارند.

فهرست: ۱. مجلس‌خوانی · ۲. بین‌المجلس‌خوانی · ۳. نوحه‌خوانی · ۴. دَم‌خوانی · ۵. واحدخوانی · ۶. بحرِ طویل‌خوانی · ۷. زمینه‌خوانی · ۸. شور‌خوانی · ۹. شررپاشی / تکه‌خوانی · ۱۰. قصیده‌خوانی · ۱۱. مثنوی‌خوانی · ۱۲. دکلمه‌خوانی · ۱۳. مرصع‌خوانی · ۱۴. خودخوانی · ۱۵. ردیف‌خوانی · ۱۶. غریب‌خوانی · ۱۷. چارپایه‌خوانی · ۱۸. تازه‌خوانی · ۱۹. گریز / پل‌سازی

متنِ کاملِ بخش هفتم

در مجموع ۲۹,۵۱۳ حرف متنِ اصلی از ص ۳۷ تا ۵۴. این متن در پایین، پس از فهرستِ نوزده فن، یک‌جا آمده تا بتوانی پشتِ سر هم بخوانیش. بعد از آن، هر فن جداگانه با توضیح و متنِ خودش می‌آید.

شود. مگر ای نهاکی ستند؟ا ی نها همان مردمند. وشما که بی‌شتر در می‌ان مردم هستید بی‌شتر روحیه خانواده های شهدارو پدرتو مادرها را می

بی‌نید. بنا برای نای مان مردم ما متزلزل شدنی نیست اما بایستی آن کسانیکه زبان گویا دارند هرچه می‌توانند برای مردم روشنگری کنند.

شما امروزنمی توانید آن شعری را که روشنگر مردم باشد در اختیار داشته باشید وبا صدای خوب تو با شیوه های مطلوب برای مردم بخوانید

تا در آنها اثر بگذار

ی د.

چهار- رسالت مداحان اهل‌بیت علیاه السلام( در قب الشهدا

در تهرانیا قم ویا هرجای دیگر که برادران هستند از حضور در مجالس شهدا غفلت نکنند. من خواهش می‌شکنم برادران با جستجو

محافل شهدا را پ

ی دا کنند و خودشان در آنجا حضور پیدا کنند و منتظر دعوت آنها نباشند. کما ای نکهشنی دم بعضی از برادران مداح همیان

طور هستند و اصلا خودشان می‌روند مجالس شهدا را پیدا می‌کنند و در آنجا مداحی می‌کنند. اگر این سازماندهی شده باشد، خیلی بهتر

است. جامعه مداحان کنونی در تهران، قم، کرج، وهر جای دیگر که آقایمان هستند اصلا سازماندهی کنند وبا تقسیم شهر، مداحان هر

قسمت را موظف کنند،

ی ک نفر را مامور کنند و مثلا عدهای از مداحان روز شنبه را اختصاص به شهدا بدهند و شش روز دیگر هفته را به

کارهای معمولی خودشان و دعوت های مردم بپردازند

. بعضی های کشنبه و بعضی ها دوشنبه و بهه همیان منوال تا جمعه را اختصاص به شهدا

بدهند، که مردم بدانند برای شه

ی دمی توانند در هر مجلسی اد بودی بگیرند. خدا شاهد است که اگر من مداح و منبری بودم و وقت داشتم

آرزو می‌کردم بروم در مجالس شهدا مداحی

یا صحبت کنم ویا شعری بخوانم. منتهی فرصت نمی‌کنم. لکن اگر برای م امکان داشت بدانید

که نمی گذشتم ه

ی چ وقتی از اوقاتم از حضور در مجلسشهدا فوت شود. هم تسلی آنها وهم بزرگداشت شهادت آنها بسیار عزیزشو محترم

است و امروزبا

ی نها علی اکبرها هستند.

ا ی نها هستند که امروز به ندای هل من ناصر سیدهالشهدا) علیاه السلام( پاسخ گفتند و دارند فداکاری می‌کنند.اما در طول تاریخ هیچکس را

نمی توانی م با شهدایکربلا مقای سهکنی م. آنها مقام و موقعیتدی گریدارند. اما آنها را می‌توان با شهدای زمان پیغمبر) صلی االله علیاه وآله

وسلم( مقایسه کرد. واقعا بعضی از شهدا امروز ما از شهدای زمان پیغامبر) صلی االله علیاه وآله وسلم( بالاترند و بعضی شان هم با آنها برابرند.

حنظلهغسی ل الملائکه و بهقیعه شهدا که در دوران های مختلف بودند در زمان ما هزاران نظیر دارند. به هر حال خانواده های شهدا خیلی

ارزش دارند.

توضیح: بخش ششم با استفاده از بی‌انات مقام معظم رهبری همراه با حاشیه و مقداری دخل و تصرف از نظر خوانندگان محترم گذشت.

بخشهفتم: فنون مداحی

این بخش از نظر آموزشی بسیار مهم و ارزشمند است. و لذا در خواست داریم که به دقت مطالعه و در مجالس به کار برده شود. تا همه

دری ابی م با رعایت نکات فنی در مداحی مجالس اهل‌بیت علیهم‌السلام( زیباتو جذاب خواهد بود.تو هیئتیها از بی نظمی و پریشانی نجات

پیدا خواهند کرد.ناین خواسته استعمار است که در جلسات روضه هرکس هر شکلی خواست مداحی کند هرچیزی دلش می‌خواهد

بخواند. ما معتقدی م اهل‌بیت علیاه السلام( منشاء و بنیانگذار نظم و بهرنامه هستند. از وصای ای مهم امی رالمونی ن علی) علیاه السلام( نظم

٣٧

است. فنون مداحیی کیاز امتی ازات آن نظم بخشی دن به جلسات مداحی و روضه‌مو در نتیجه منظم شدن هئی ت می‌گشود. و هرجا که نظم

حاکم شدی ادگی ری و شعور بالا خواهد رفت.

درازی ن بخش بر آنیم تا فنون زیر را تشری ح نمائیم.

1( فن مجلس خوانی) مجلس شاعرانه و مجلس عالمانه(

2( فن بین المجلس خوانی

3( نوحه خوانی

4( دم خوانی

5( واحد خوانی

6( بحر طوی ل خوانی

7( زمینه خوانی

8( شور خوانی

9( شرر پاشییا تکه خوانی

10( قصیده خوانی

11( مثنوی خوانی

12( دکلمه خوانی

13( مرصع خوانی

14( خود خوانی

15( ردیف خوانی

16( غریب خوانی

17( چارپای ه خوانی

18( تازه خوانی

19( فن گریز یا پل سازی

ی ک( مجلس خوانی

همانطور که در مقدمه این بخش ذکر شد مجلس خوانی دو گونه است.

الف: مداحی شاعرانه

بعداز اینکه مداح موضوع مداحی را انتخاب کرده که در چه موضوعیا محوری مدح و مرثیه یا شعرتو سخنی اجرا کند به مرحله اجرا، می

رسد. مداحی شاعرانه از اول با شعراست و موضوعات مهم و جالب و ادبی مورد توجه قرار می‌گیرد. و اجرای شعر با شواهد داستانشو

٣٨

صحنه سازی و معنی کردنتو مثال آوردن، تفس

ی ر آمیخته با هنرها و شاهکارها و مضامین و زیبایی های ادبی بوده و موضوعات در ادبی ات

شعر گاهی در هر مصراع پراکنده و مختلف است

. به انتخاب بی‌ان، تفهیم، حسن سلی قه بسی اردی دهنو شنی دهاتی م.که مداحی با بی‌ان جذاب

ی ک موضوع و شعرتو مضمون حساسو آتشین داشته ولی به علت عدم جذابی تبی‌ان نتوانسته است تاثیر بگذارد. و لذا به همیان علت

مضمون را هم ضا

ی ع ساخته است.

ب: مداحی عالمانه

درازی نگونه مداحی شروع مجلس بی‌شتر با استفاده از دعا، زیارت، خطبه،یا اشعار عربییا روایتات ولای ییا احادیث متناسب موضوع آغاز

می‌گشود. در این بخش از روایتات جذاب استفاده می‌گشود وقتی به روضه می‌ترسیدم. حالات و عواطف و احساسات به حد شورانگیز می

رسد. در مداحی عالمانه بی‌ان و تاثیر و انتخاب زیبایی های گفتاری بی شترپی رامون محورهای علمی، تاری خی،روای ی و اخباری بوده و

رساندن معارف و پ

ی امتو درس مکتبی در نظر مداح است که با زبان شعرتو مرثیه بی‌ان می‌گشود. در مرثیه بی‌شتر از مقاتل عربی هستند استفاده

می‌گشود.

مضامین بای دب ر گرفته از روای ات، احادی ث، اخبار تاریخی باشد. در مداحی شاعرانه مداح راحتر و آزاداتر است ولی در مداحی عالمانه مداح

باید در احادیث و اخبار و روایتات کم و زی ادیا غلو نکند. از معصومین ) علیهم‌السلام( سخنی بدون مدرک و شبهه ناک نقل نکند و قدرت

استنباط داشته باشد.

در مداحی شاعرانه اگر مداح مطالعه و سرمایه معلوماتی در مقاتل نداشته باشد با توضیح شعر مرثی همی تواند مجلس داری نمایند. اما در

مداحی عالمانه گفته ها عم

ی ق ترسو تحقیقی و کامل تر بی‌ان شده واز حدی که در شعر به آن اشاره شده فراتر می‌رود. وقتی سخن به این

جایگاه می‌ترسد باید بگوئی مکه مداحیی ک مکتب است که معرفی آن هنر و هنرمند می‌خواهد.

دو( فن بین المجلس خوانی

همانطور که از عنوان بحث مشخص می‌گشود در این قسمت مداح خود آغاز کننده نیست بلکه بین مجلس از مداحیا سخنران مجلس را

تحویل می‌گیرد. و چند درجه دارد.

الف( بلافاصله بعداز واعظ اگر مجلس گرم و آماده است و سخنران روضه‌خوان و مرثیه خوان قهار باشد دی گرنی از به مقدمه چی نینی ستو

باید در همان حال مجلس را اداره کند.

ب(در بین دعایا زیارت با ترجمه قسمتی از آن شعریا روضه مناسب آنرا انتخاب کرده که با شور و حال خاص خوانده می‌گشود.

ج( بعداز مداح دیگری مجلس را تحویل گرفته به همان شکل بند الفبای د ادامه دهد. اگر واعظیا مداح قبلی مجلس را به حد اوج شور و

حال نرسانده اند در ا

ی نجا اگر مداح می‌تواند با فرود آمدن مجلس را گرمی بخشد مقدمه چینی آنهم با شعر خوب مانعی ندارد.

د( بعداز مداحی مجلس را تحویل می‌گی ریتم که وارد نوحه شده مادرهای نجابای د واحد را شروع کنی میا اگر نوحه به همان سبک داریم. ی ک

یا دو بند و سپس واحد را ادامه دهیم.

٣٩

ه( مداح قبل واحد را شروع می‌شکند مداح بعد باید به همان سبک واحد بخواند که البته در این خصوص در ردی فخ ودی بی‌شتر بحث

خواهیم کرد.

و( مداح قبل تمام مجلس را خود اداره می کندی عنی شروع، مرثی ه، زمی نه، نوحه، واحد و شور. سپس مداح بعد وارد می‌گشود ای نجابای د

بسیار کوتاه در سه تا پنج دقیقه در شور و حالتو اشعار طوفانی مجلس را ادامه و سریع به دعا ختم شود. چون معمولا بعداز روضه وسینه

زنی و شور کمتر افراد به روضه پا

ی ان مجلس توجه دارند البته اینقدر همه مجالسی کسان نمی‌باشد. برخی از مجالس مثل بازار هیئت های

قدی می‌بی شتر به روضه آخر مجلسعلاقه دارند.

تذکر1: بندهای مذکور در مجالس مدح هم کارائی دارد. و عزی زانبای د در مولودی خوانی هم این قواعد را سر لوحه قرار دهند.

تذکر2: مداحان کار کشته در هرکه مجلس را به آنها تحویل دهیم با خواندن چند بی تیا با سخنییا شوری مجلس را به دلخواه به اوجیا

فرود می‌آورد

. که اینکار هرکسی نیست

سه( فن نوحه سرائی و نوحه خوانی کهی از مواردی که در مجالس اهل‌بیت از دی رباز مرسوم بوده نوحه خوانی بوده و نوحه خوانی در محرم بسیار گسترده می‌گشود و هرکس

با هر تی پ و سلی قه و سطح سواد حتی از افراد بی سواد نوحه هائی را با گوش دادن حفظ و می خواندند. و مشاهده می شده که برخی از

نوحه از مضام

ی نب سیار ضعیف و بع ضا از تحری ف برخوردار بود.تو یا هرسال تکرار می‌شد گرچه تکرار برخی از نوحه نه تنها ای رادیندارد

بلکه در پوستتو خون مردم است و انصافا دلتو قلب هر مستمعی را به خود جذب می‌شکند مثل

:

امشب شهادتنامه عشاق امضاء می‌گشود. گلی گم کردهام می جویدم او را، ای ساقی لب تشنگان ای جان جانانم. واز این قبیل نوحه که

بستگی به ع

یار اخلاص نوحه سرارو نوحه خوان دارد.

توجه ویژه شعرای مذهبی امثال حضرات آقایمان حاج غلامرضا سازگار، حاج سید رضا مؤید حاج علی

انسانی، نوحه ها هرسال از رشد کمی و ک

ی فی خوبی برخو ردار بودهاست. و مضامین ضمن برخورداری از روح ادبی از امتی ازاتدی گر مثل

برانگی ختن احساسمو عاطفه استفاده از مقتل و روضه‌مو زبانحال های بسیار جذاب و شورانگیز استفاده می‌گشود. و هرسال هم از سبک ها

و وزن های جد

ی د استفاده می‌گشود. اما در چند سال اخیار متاسفانه برخی از کتب و جزوات به جای تقوی تا ی ن مهم به جمع آوری شورهای

با مضامین بسیار ضعیف و بهرخی هم دون شان اهل‌بیت و اهانت به ذوات مقدسه اهل‌بیت) علیاه السلام.( تشبیه کردن خاندان آل محمد) صلی

االله علیاه وآله( به گلمو بهلبل و گیاه و قناری و استفاده از سبک های مبتذل غربی و آهنگ های مبتذل آوازه خواندها به بهانه

جذب چند جوانشو استفاده از عبارات شرک آ

می ز حسیین اللهی، رقیه اللهی، زینب اللهی، انا عبدالرقی ه، هرچه بادا باد علی پرستم من، روی

آورده اند و کتب و جزوات هم با ک

ی فیضت بسیار پائین و قیمت گزاف به فروش می‌ترسد. و اسمش را می گذارند ترویج فرهنگ حسی نییا

علوییا فاطمی پناه می‌بریدم به خدا. البته انتقاد درازی ن خصوص به نوشتنی ک کتاب نیاز دارد. اما امی دواری م عزیزان مداح به این مهم توجه

کنند. و عنایت داشته باشند که نوحه خوان واقعی کیست

استاد ارجمند حاج علی انسانی دری کی از نوحه های جانسوز و نغز اینگونه سروده اند.

٤٠

برسی نی سر تو

پایانی خواهریتو

دخترانسی نه زنان

نوحه خوان مادریتو

اولین کسیکه برای اباعبدالله نوحه خوانی کرد. حضرت زهرا) س( بوده و لذا به ارزش این موضوع باید پی برد.

و نوحه خوان ضمن برخورداری از اخلاص و صلاحی ت اخلاقی و عملی و ظاهری باید به کیفیت و مضامین نوحه توجه نمایند.

اما چند نکته راجع به فن نوحه خوانی

1( نوحه ها باید از مضامین جانسوز برخوردار بوده و دم) پاسخی که مستعینمی‌دهند( هرچه کوتاه تر باشد برایی ادگی ری بهتر است و

زودتر مجلس نوحه به اوج خودتم

ی رسد.

2( استفاده از تحریر و تکرار برخی از مضامین باعث حزن و اندوه می‌گشود و بهرخی از محافل هم مبدل به گریزه و روضه می‌گشود.

مثالدری کی از نوحه های جانسوز راجع به حضرت رقیه ) س(

زداز راه کین عدو) زخم قلبم را نمک) (3( تکرار قسمت دوم از خط اول مستمع را آمادهمی کند برای شنیدن مصراع دوم

زداز راه کین عدو زخم قلبم را نمک

نام تو می بردم واو مرا می‌زد کتک

یا در نوحه حضرت زهرا) س(

تو فتادی من نشستم، تو خمی دی من شکستم، از خجالت دیده بستم

مستحضری د تکرار مضامین مذکور اوج مصائب و دردهای دل مولا امی رالمومنی ن) علیاه السلام( می‌باشد و باعث شدت حزن مردم می‌گشود.

3( برای تسلط بر نوحه خوانی نوحه را باید چندبار قبل از مجلس مرور کرد.

4( جدا از نوحه هایکی که شائبه هتک حرمت اهل‌بیت علیهم‌السلام( است ویا از سبک هاتو آوازهای مطرب استفاده می‌گشود خودداری

شود.

5( متناسب با مضامین و موضوع نوحه باید واحد خوانده شود.

6( اوج و فرود در نوحه خوانی باعث زیبایی نوحه می‌گشود.

7( در برخی از نوحه هاتو بعضی از شبها مثل شام غری بان، شب شهادت برخی از ائمه اطهار) علیاه السلام( در پاسخ ویا بعضی از بندهای

نوحه از مستمع خواسته شود دوردست بر روی

سر بی‌اورند که در تقوی تحزن نوحه خوانی موثر و مفید است.

ادامه بحث نوحه و دم خوانی

٤١

با توجه به اهمیت نوحه و دم خوانی و پی شنهادی کی از دوستان در صدد برآمدی م.راجع به این دو عنوان از فنون کمی تخصصی تر بحث

نمائیم. و مناسب دیدم از مباحث ارزشمند حاج علی انسانیخوشه بچینی م و لذا مطالب ذیل از گفتارهایشان با مقداری دخل و تصرف

مناسب حالنا

ی ن نوشتار از نظر مخاطبان محترم می‌گذرد. وبا این تک بیت آغاز می نمائیم.

دل حسینیمه نفس نوحه، طپش سینهزنی‌است

دم بگیریم که عمر همهی کدم باشد

در رابطه با کلمه))دم((و )) نوحه(( که معمولا هردو با هم و مترادف هم می‌آورند. اما هر کدام معنای خاص خودرا دارد. و دو معقوله

ای جدای از هم است

)) .دم(( را می‌شنوند و معمولا مستعمی ن آنرا تکرار می‌کنند و پاسخ می‌دهند. ولی نوحه به معنای زاری کردن است

در اصطلاح کلمه))دم(( در لغت نامه دهخدا معانی گوناگونی دارد. که به بعضی اشاره می‌گشود)) .م (( به معنای نفس و هوای است که با

حرکت آلات تنفس در شش ها داخل و خارج می‌گشود و بهه آندم و بازدم می گو

ی ند.

)) ذکر منههر دمیا حسی نهر بازدمیا زینب است((

سعدی می فرمای دهر تنفس که فرو می‌رود ممد حیات است و چونبرآی د مفرح ذات.

دم به معنای کلام و صدا نیز آمده مثل خجسته دم، فسرده دم.

دلش پر غمو درد بی‌نم همی

لبش خشک و دم سرد بی‌نم همی) فردوسی(

دم ز خواهش چون مصفا شد دم عیسی شود

دست چون شدباز طمع کوتهی دبی ضا شود) صائب(

دم به معنای لحظه دمی به آسایش برآوردن

هردم از این باغ بری می‌ترسد) سعدی(

دم به معنای دعوت، ادعا و لاف و در محاوره می‌گویند فلانی دمساز مردانگی می‌زند.

بی‌هوده چرا هرکه زند لاف تجرد

هرشبی پدری عی سیمری م شدنی نیست صابر همدانی(

دممدر لسان عرب به معنای خون است.

درنتی جهادم به چند کلام در وزن های مختلف عروضی می‌گویند که مداح برای عزاداران وسینه زنان با نوای خاصی می‌گویند وبا همان

شیوه و آهنگ که می‌شنوند به صورت جمعی جواب می‌دهند.

گاهیدی ده شده که دممدر دستههای عزاداری آنچنان توجه را جلب می‌شکند که در کوچه و بازار و خیابان اشخاص رهگذر را هم تحت

تاثیر قرار داده و بهه آنها پیوسته اند و دم می‌تواند محور نظم وی کپارچگی از مبدا تا مقصد باشد.

اگر در سروده ها دقت شود نتای ج مثبت فراوانی را به همراه خواهد داشت.

٤٢

اما نوحه

در فرهنگ نوحه به معنای بی‌ان مصیبت و گریزه کردندبا آوای بلند آمده در لغات هم به معنای آواز ماتم و شیون و گاهی به معنای ندبه، مویه

گری و زاری در عزای عز

ی ز از دست رفته آمده است.

چرخ گردون بسی بر آورده است. نوحه و نوحه گریز معدن سور

گر بود در مجلسی صد نوحه گر

آه صاحب دردسرا باشد اثر) عطار(

کوتاه سخنهای نکه دم کار ذاکر است و مداح و نوحه کار مستمع و اگر در چارچوب باشد. شنونده به نوحه کردن تشویق و ترغی ب می

شود. و اگر از زاویه حماسی و مکتبی و فخامت زبان کم رنگ باشد اما خاصیت تاثیر گذاری بر عواطف داشته باشد کوشش لازم را به

فخامت آنامی دهد

.

ی ک مرد مانده بودتو کران تا کران عدو

ی کتی ر مانده بودتو جهان تا جهان نشان

درپای ان ))شای سته(( است تا آنجا که ادب و آداب می‌طلبد در اینگونه سروده ها از تعابی ر تحقی رآمی ز و موهن مطالبی که در شاءن عزیزان

خدا نی ستپرهی ز شود. در غیر این صورت عمر سروده ها کوتاه خواهد بودتو سرای نده آنشبی پایگاه.

چهار( فن دم خوانی

دم خوانیی عنی مداح شعری آهنگی ن و موزون را بخواند و مستمعیا با اونهم خوانی کندیا با ی ک مصراع ویک جمله ویا کلمهیا اسمتو

ذکری به او پاسخ دهند

.

1( جانم علیوای جان جانانم علی. مستمع این ذکر را می‌گویند و مداح شروع کند بندهای ی را در همیان وزن می‌خواند.

2( شرف معیار و ایثار حسیین است.

هدف آمال و افکار حسیین است در اینجا مستمع آخر شعر را) حسیین است( تکرار می‌شکند.

3( نشر حقایق را ببین قرآن ناطق را ببین.

مادربیا مادر بیا احوال صادق را ببین واویلتا، واویلتا. در این قسمت مستمع با ذکر واویلتا به کمک مداح می شتابد.

4( گل رنگوبو ندارد آبی به جوی ندارد روکن به هرکه خواهی گل پشت رو نداردی ابن الحسنی ابن الحسن

مستمع فقط ذکری ابن الحسن را تکرار می‌شکند البته موارد زیادی از انواع دم وجود دارد که ما به همیان چهار مورد بسنده می‌شکنیم.

چند خاصیت دم خوانی

1( در بین المجلس خوانی بسیار استفاده می‌گشود و مفید هم واقع می‌گردد.

2( یکی از موفقی ت مداح اینجاست که بتواند از ابتدا مجلس دلتو زبان مستمع را با خود همراه کندی عنی از مستمع کار بکشد. و در صحنه

مداحی بوده و حواسشان جایند

ی گر نباشد. بهترین روش دم خوانی‌است که موقعیت را به وجودمی آورد.

٤٣

3( برای مداحان تازه کارتو نوجوان که معمولا اضطراب دارند بسیار مفید است صدای مردم با صدای مداح ادغام شده ویک هم خوانی

ا ی جاد می‌گشود تا مداح تازه کار به تدری ج مسلط شود. و در مواقع سکوت با شجاعت و بدون اضطراب به کار خود ادامه دهد.

4( حسن دی گرامی ن است تا مردم پاسخیا ذکر را می‌گویند مداح در این فاصله تنفس نموده و بهرای ادامه مجلس آمادگی لازم را کسب می

کند باید توجه داشت اشعاری که برای دم خوانی انتخاب می‌گشود. باید ساده، روان، همه فهم و زود فهم باشد. تا بلافاصله مستمع آن رای اد

بگیرید وبا مداح بخواندو لذا باید مواظب بود در دم خوانی اشعار سنگین الفاظ و تشبی هات مبهم و کلمات خشن و غیر عاطفی نباشد در

ا ی نجا روح عاطفی و احساسی بای دبی شتر از روح ادبی باشد البته مطلقا از الفاظ ضعیف استفاده نشود.

پنج( فن واحد خوانی

واحد معمولا بعداز نوحه خوانده می‌گشود. و باید از ویژگی هایذی ل برخوردار باشد.

الف( شعر واحد آتشین و جانسوز و دارای روح حماسی باشد.

ب( معمولا اشعار در قالب مثنوی بی‌شتر در واحد خوانی کارایی دارد.

ج( استفاده از می‌ان دار مجرب در واحد بسیار موثر است.

واحد خوانی معمولا سه شکل است.

1( مداح چند بی ترا مستمر خوانده و بعداز چند بی‌تی با آهنگ مناسب و بهه مقتضای حال مجلس سینهزنی پاسخ از مستمع می‌گیرد.

2( مداح هر مصراعیا بی‌تی را خوانده بدون فاصله مستمع پاسخ می‌دهد.

3( مداح شعری را به طور کامل اجرا می‌شکند و در پایتان متناسب با وزن همان شعر وارد شور می‌گشود.

در واحد خوانی هم فنون بین المجلس خوانی باید مراعات شود.

تذکر: اگر مستمع خوب تو سرحال بود خوب است شعر مرثی های و دارای معانی مقتل خوانده شود تا بین سینهزنی اشک هم باشد اگر غیراز

این باشد نباید شعر مرثی های خوانده شود وبی شتر از اشعار مدحی و ساده استفادهشود.

شش( فن بحر طوی ل خوانی

بحرطوی ل خوانی از فنون قدیمی در مداحی به شمار می‌رود. که مداحان قویدو بهر جسته قدی می‌بی شتر استفاده می‌کردند زیرا حفظ کردن

و خواندن بحر طو

ی ل تبحر خاصی می‌خواهد. که معروفتری ن آن شیر سرخ عربستان وزیر شه خوبان که در پایتان مراسم سینهزنی خوانده می

شدتو سینه زنان پاسخ می‌دادند شه با وفا ابوالفضل صاحب لقا ابوالفضل

متاسفانه به جای اینکه روز به روز فنون ما شکل بهتری پیدا کند به آفتی گرفتار شدیم که بهتر است نام آنرا سبک گرائی و سبک پردازی

بگذاریم. به هر حال بحر طوی ل امروز خیلی کم اجرا می‌گشود. مگر توسط می اندارانقدی می‌خو مداحان قدیمی که امروز شورهای بی محتوا

جای آنرا گ

رفته است. برای استفاده عزیزانی ک نمونه کامل از بحر طوی ل را در اینجا می آوریم.

بحرطوی ل راجع به حر علیاه الرحمه

از غلامرضا سازگار

٤٤

در صف و کربو بهلا لشگر شیطان چو مصمم شدی از جور و جفا در پی قتل پسر احمد مختار بهین حجت دادار ولی االله ابراری گانهپس

حیدر کرار در آن مرحله حر بود گرفتار فتاده به تنش لرزه در آن عرصه پیشکار به دل داشت زغم آه شرر بار گهی بخت به جنت کشدش گه

بسوی نار سرشکش

ب ه رخ وگفت که ای قادر جبار، مندو جنگ حسیین ابن علی رهبر احرار به ذات احد داور غفار که هرگز نکنم رو

بسوی نار، به ناگاه چو خون

ی کسرهجوشی د و خروشید همه هستی خود باخت فرس تاخت بسوی حرمی وسف زهراتو بهه لب داشت بسی

ذکر و دعا را

حسیین جان تو بهه کردم بیا دور بگردم

تویی درمان و دردم

پسرفاطمه فرمود که ای حرری احی تو دگر حر حسی نیی ارام الحسینی تو بهری ریاتو زهی ریاتو علی اکبرتو عباس رشیدی تو همه صدق و

صفایی تو همه شور ونوای ی تو دگر از شهدایی تو گل سرسبد کرب و بهلایی تو دگر تو بهه نمودی تو بهه ما چهره گشودی زهی از حسن ختامت

زهی از قدرتو مقامت زهی از شور کلامت زهی ازمشی و مرامت چه شود تا که ب

یای ی به برما و

بی‌نی کرم و عفو خطا را

صفا آوردی ای حر

چها آوردی ای حر

حر چو دید آنهمه لطف وکرم و بهخشش و احسانشو عطا گفت: که ای شمس هدی نور خدا سید خیل شهداء لحظههای آرام نگیرم ابدا تا

که شود از بدنم روح برون راس جدا اذن کرمکن که روم جانب م

ی دان و بهه راهتو دهم جان، و شوم کشته در این دشت بلا با لب عطشان

من اگر راهتو بستم

دل زار شکستم به خدا از تورو از زینبتو عباستو سکینه خجل استم بلکه جبران کنم از داد جان جرم و خطا را

حسیین جانم فداییت بمیرم من برای ت

فدای خاک پایت

چون گرفت اذن در آن دشت بلا گشت پرداز نور ولا تاخت به سویی ملا دادبر آن قوم ندا گفتمکه ای قهر خداوند جزاتان بنشیند همه

مادر به عزاتان که دل فاطمه شکسته و بهه روی پسرش آب ببستند شما کافر و پست

ی د شما کفر پرستی د من امروز دگر حر فداکار حسینم به

خدای ار حسینم که به ناگاه یکی نعره کشید از جگرمو تیغ کشید از کمرمو گشت سراپا شرر و ریخت تنتو دستتو سرو داد ندای ظفر و

رفت که نابود کند

یکسره آن قوم دغا را

شجاعتزنده گردید وفا پاینده گردید

عدو شرمنده گردید

دشمنانی کسره گفتند که احسن به چنین غیرتو انی همت واین عزت واین صولتو این هی بتو این قدرتشو ای ننی رواقی ن بازو این عزم

و صلابت که به هم ر

ی خت بسی می‌دمنه و می‌سره را خصم فراری شده با خفت و خواری همه با شیون و زاری فلک انگشت به لب ماندمو

ملک نعره تکب

ی ر زدتو تا که شدباز زخم فراوان تن پاکش چو زره تاب زتن داد و فتاد از سرزی ن خواند شه ارض و سماورا

٤٥

حسیین جان کنم قبولم ببخشا به بتولم

به اولاد رسولم

یوسف فاطمه آمد سوی می‌دان سر حر را زوفا بر سردامن بگرفت و نگه از لطف وکرم کرد بر آن کشته آزاده دلداد و فرمود که ای حرفتو

دگر شهیدی چه نکو مادریتو نام تو حر گفت دگر همدم مایی شریک غم مای یت وهم محرم وهم محرم مایی وتو همه صدق و صفایی تو

سفیر شهدایی تو دگرپاک زهر جرم خطایی زتو گیرند دگر اهل وفا درس وفا را

تودی گر حر مایی شهید کربلایی

همه صدق و صفایی

هفت( فن زمینه خوانی

زمینه خوانی معمولا برای آمادگی بی شترسی نه زنی قبل از نوحه خوانده می‌شود. و مداح آرام آرام شروع به خواندن می‌شکند تابه تدری ج سینه

زنی شکل بگ

ی رد. در این حالت مستعمی ننشسته سینه می‌زنند. رعایت چند نکته در این قسمت الزامی است.

1( ذکرهای ی زمینه کوتاه باشد تا مستمع بلافصلهی اد گرفته و جواب دهد اگر مطلب و دم طولانی باشد هم مستمعهم مداح به مشقت افتاده

واز هدفی عنی آماده سازی و زمینه چی نیسی نه زنی دورهمی افتد.

2( استفاده از اشعار جانسوز که حتی در بین زمینه حالت حزن و اندوه و همراه با گریزه باشد. خیلی مناسب است.

هشت( فن شور خوانی

شورخوانیاز قدیم مرسوم و معمول بوده و بهه شکل هاتو آهنگ هاتو سبک های مختلف خوانده

می‌گشود.

شور خوانی بعداز نوحه و واحد اجرا می‌گشود. و سینهزنی تند و در برخی از موارد. از حالتو هوای طبیعی خارج شده و غرق ذکر می

گردند که عموما جوانان عز

ی ز بی شتربه این بخش علاقه مند هستند. اما امکانات مهمی در شورخوانی وجود دارد که باید حتما مراعات

شود.

1( حتما بعداز نوحه و واحد خوانده شود.

2( جدا از مضامین موهن و شرک آمیز ) حسیین الهی، علی الهی، انا عبدالرقی ه یا الفاظی که احساس لات منشی و کوچه بازاری می‌رود مثل

باهاتم، چشاتم، پره

ی ز شود.

3( حتما شورخوان خودش در اوج شور و حال باشد.

4( مضامین مورد استفاده در شور با معنوی، عاطفی و احساسی داشته باشد تا به حزن و اندوه فراوان شورخوانی صورت پذی رد.

5( سینه زدن طوری نباشد که مورد وهن قرار بگیرد. بای دمی ان دارانی تربیتت کرد که کنترل سینهزنی بخصوص در قسمت شورخوانی را به

دست بگیرند.

٤٦

6( البته دردهای فراوانی در زمینه شورخوانی وجود دارد چون مبنای مادر این انتقاد نی ستو بی‌شتر آموزش است لذا از ذکر آن پرهیز می

نماییم ) . خلاصه کلام اینکه شور باید همراه با شعور باشد.(

نه( فن شررپاشییا تکه خوانی

این فن از فنون بسیار مشکل، دشوار، استادانه و هنرمندانه است و اگر کسی به ویژگی هاتو خصوصی ات آن آشنا نباشد مجلس گرم را به سردی

می کشاند. زیرا فن تکه خوانییا شررپاشی باید موجب گرمی و افزای ش شور و حال مجلس شود.

در شررپاشییا تکه خوانی به موارد ذیل باید توجه شود.

1( مداحی در حال خواندن شعری است که مداح استاد و کارکشته وبا تجربه به تناسب و مقتضای حالتو مضمون و مرثیه و گفتاری

خوانده می‌گشود

. گفته ای داغ تر ویا زیباتر با سبک و حال خاصی بی‌ان مداح را قطع نموده و بهه شکل جذاب باعث دگرگونی محفل می

شود.

مثلا مداحی در حال خواندن این شعر است:

ای زجمالت فروغ حق متجلی

خاک مزارت بهشت اهل تولی

سینه و دستاتو بوسه گاه پیامبر

ا ی نجا مداح استاد که در مجلس حضور دارد می‌گوید پس میخ دور تازیانه دشمن آنجا چه می‌خواست. پس شیطان در بیت حی تعالی چه

می‌کرد.کی ادم نمی‌رود در محفلی مرحوم محمدعلی مردانی که وارد محفل شد. چون پی رومردبود. مداحی که در حال اجرای برنامه بود

اعلام کرد که حاضر

ی ن راه را باز کنند آقای مردانی تشری فبی اورندجلو. مداح استادی سخن را قطع کرداو گفتیا فاطمهی کپی ر غلام

وارد مجلس شد می گو

ی ند راه را باز کنید. ای کاشی ک نفر در مدیونه بود می‌گفت راه را باز کنید تا دختر پیغامبر عبور کند. و صدها موارد

از این قبیل محافل که حتما دوستانیا دیدهاند ویا شنیده اند.

2( مواردی در تکه خوانییا شررپاشی دخالت دارد.

مستمع شناسی، حالت شناسی، شعرشناسی، قدرت بی‌ان، لحن و آهنگ مناسب، زمان شناسی، جایگاه و پایگاه مداح در مستمع، روان بودن

و گرم بودن گفتار

یا شعر، مطالبتو اشعار کوتاه و جانسوز و آتشین.

3( در بعضی از هیئتیها و شهرستانها این موضوع برای مردم تازگی دارد. و اجرای این فن شاید اثرات منفی داشته باشد.

4( برخی از شررپاشی ویا تکه خوانی به حالت نمای ش است. مثلا آوردن گهواره ویا بچه ششماهه در روضه حضرت علی اصغر، حضور

دختربچه سه ساله محجبه در محفل حضرت رق

ی ه ) س( حضور پدر شهید در روضه حضرت علیاکبر) علیاه السلام.(

ده( فن قصیده خوانی

قصیده خوانی کهی از فنون برجسته مداحی است و مداحان قدی می‌بی شتربه این مسئله می پرداختند. و عموما قصیده خوانی مورد نظر و تائی د

ائمه اطهار عل

ی هم السلام بودهاست. زیرا در شعر شعرای بزرگ مثل سید حمی ری، فرزدق حسان بی شترقصی ده را مشاهده می نمائیم. قصیده

٤٧

خوانان از مداحان پر ما

ی ه محسوب می‌کشوند. زیرا شاعر در قصیده سعی دارد به موضوعات اخلاقی، سی اسی، فرهنگی، اجتماعی، حماسه،

معارف، داستانشو فضائل و مدا

ی ح و مناقب اهل‌بیت علیهم‌السلام بپردازد و مستمع شنیدنی ک قصیده آنچه نیاز دارد به او می‌ترسد.

برای نمونه قصیده غدی ریاه حاج غلامرضا سازگار را در جلد1 ، نخل می ثم، قصیده مدیحه حضرت زهرا) س(را در کتاب جلوههای رسالت

سید رضا مؤید با مطلع

اول دفتر به نام خالق اکبر

آنکه سزد نام اوقدر اول دفتر

مطالعهنمائی د تا بر این ادعا مهر صحهبنهی د.

و اما ویژگی هاتو نکات مورد نیاز در قصیده خوانی

1( در قصیده خوانی مجلس زودتر به مقصد و نتیجه نزدی کمی شود و نیازی به مقدمه و مؤخره نمی‌باشد. همه کار با شعر انجام می‌گشود و

توضیح و روضه هر موضوع با همان شعر انجام می‌گشود و توضیح و روضه هر موضوع با همان شعر ادا می‌گشود.

2( مستمع مطالب بی‌شتری را می‌فهمد و بهه بی‌راهه نمی رودرو در واقع منحرف نمی‌شود.

3( مداح باید برای پیاده کردن قصیده به مضامین دقت کند اگر حماسی است محکم بخواند اگر عاطفی است ملایم بخواند. استفاده از

حرکات دست در قص

ی ده خوانی زودتر مشتمع رابه محتوی قصیده آشنا می نمایند.

4( چون قصیده طولانی‌است باید شعر را طوری خواند که مستمع احساسکسالت و خستگی نکند.

5( اگر قصی دهپی وسته است و موضوعی است نباید ابیات آن حذف شود.

در آخر باید متذکر شد که قصیده خوانی مطلوب است که متأسفانه به فراموشی سپرده شدهاست و کمتر مداحی قصیده خوانی می‌شکند.

یازده( فن مثنوی خوانی

مثنویی کی از قالب های شعری مشهور در شعر فارسی است. اشعار فارسی در قالب فوق بسیار در مداحی اهل‌بیت علیاه السلام( کاربرد

دارد و شعرای معاصر در ا

ی ن قالب اشعار و مدح و مرثیه زیاد سروده اند. که بی‌شتر آنها در شعر آقای غلامرضا سازگار و حاج علی انسانی،

سید رضا موی د، شفق و سایر شعرا دیده می‌گشود. اما نکاتی چند راجع به مثنوی خوانی:

1( مثنوی در مدیحه خوانی بسیار جذاب است. چون بعضا هر بیت معنی خاص خودرا دارد. و معمولا از زیبایی خاصی برخوردار است.

2( در شعر مرثی ه، مثنوی، اگر شعر خوب باشد. و معانی خوانده شود شاید کمتر به روضه نیاز باشد مانند:

هرچه نیرو داشتم بردم به کار

تا نبینند غنچه ام آسیب خار

یا مثلا: خطاب به حضرت زینب سمی گویند:

به کربلا با توجه تقدیر کرد

که داغی ک روضه تورا پیر کرد

٤٨

3( شعر مثنوی در بین المجلس خوانی واحد خوانی، ردیف خوانی و مجلس خوانی از آن استفاده می‌گشود.

4( اگر برخی از ابیات مثنوی را فراموش کنیزم به شرط ای نکهپی وسته موضوعی در آن نباشد. به چشم نمی‌آید و در واقع ای رادیندارد.

5( مثنویی کی از شعرهائی است که می‌توان با استفاده ازآواز موسی قی مثل دشتی، شور و...آن را خواند که البته بحث هر کدام متفاوت

است و ماجا

ی نجا بنا نداریم به موسی قی بپردازی م.

دوازده( فن دکلمه خوانی

خیلی از افرادی هستند که صدای خوبی ندارند ولی شعر مدح و مرثیه را شاعرانه دکلمه خوانی کرده وبا هی جانشو احساسمو نمای ش رفتاری

و گفتاری غوغا

ی ی به پامی کنند که مداحان خوش صدا نمی توانند آنگونه اجرا کنند. دکلمه خوانی در مداحی ویژگی هایکی دارد که برخی از

آنها ذکرمی شود.

1( اگر کسی از سرمایه صوتی محروم است می‌تواند از این شیوه استفاده برده و مداحی کند.

2( هنرنمایی در اجرایا ی ن فن بسیار موثر است. و لذا نقش احساس هیجان و تفهیم در شعر بسیار کارائی دارد.

3( اگر در مجلسی همه هنرنمایی صوتی کرده باشند و مداحی دکلمه خوانی کند موفق تر خواهد بود. اگر به مرثی هاش گریزه کنندیا نکنند

یا به شعر اونکسی پاسخ هی جانیبدهدیا ندهد هرگز به اعتبار و آبروی گوی نده لطمه وارد نمی‌شود.

4( رفتار و حرکات نمای شی در تفهیم شعرتو مضامین آن بسیار مؤثر و بهر معدل کار مداح می افزاید.

5( اگر مداح دکلمه خوان، خودش به گریزه و سوز و شور و حالتو اخلاص درونی آمیخته باشد، دکلمه خوانی ا و تاثیر بسزای ی دارد. و

کمبود صوت آهنگرا جبران می‌شکند. و اگر دکلمه خوانی خشک باشد، مسئله بر عکسخواهد بود.

6( تقلید از شعرای معاصر در دکلمه خوانی چندان موفقی تآمی ز نبوده و در برخی از محافل هم تمسخرآمی ز است.

7( صداهای ضخی م و گرفته و رگ دار طبی عتا محزون و بهغض آلود بوده و در مداحی دکلمه خوانی مخصوصا برای اجرای مرثیه بسیار

مناسب است و در دکلمه خوانی هم ا

ی نگونه صداها بسیار موثر و جذاب است البته اینگونه صداها خدادادی است و کسی به زور نمی تواند

از راههای خطا و نامشر

وع صدایش را به این حالت در آورد.

8( هرچه سنگو سال مداح دکلمه خوان جا افتاده و مسن تر باشد تاثیر آن بی‌شتر ودل نشین تر خواهد بود.

9( تقوی و وقار و متانت در مداح دکلمه خوان بی‌شتر موثر است. چون عموم مردم این نوع مداحی را استادانه تلقی می‌کنند.

بای دبی شتر ظواهر امر و تقوی درونی را مراعات نمایند.

درنتی جه دکلمه خوانی نوعی مداحیاست. و حتی در مقتل خوانی هم این روش بسیار موثر موثر است. برخی وعاظ از این طریق روضه

خوانی بدون صوت دلهای ز

یادی را منقلب می‌کنند.

سیزده( مرصع خوانی

یعنی مداحی شعرتو نثر را آمیخته اجرا می‌شکند. که ای نبی شتر در مداحان قدیمی مرسوم بود.ای عنی قبل از شروع مداحییا در بین آنیا آخر

مداحی سخنوری هم می‌شکند

. که مورد اعتراض وعاظ و بهرخی مستعمی نهم واقع می‌گشود که شما برای مداحی دعوت شده اید یا سخنرانی

٤٩

از زمانی که م

داحی در کشور رشد کرده کمتر از اینگونه مداحان استفاده می‌گشود. متاسفانه برخی از مداحان به ویژه در مراسم ختمبا

پرگوئی، تمج

ی د از اشخاص و مدح متوفی و نصیحت های تکراری تعرف خاطرات شخصی، خودستائی های گوناگون وقت مردم را می

گیرند. و مردم هم اعصابشان به هم ریخته و در دورن شروع به بدگویی می‌کنند. شکی نداریم که برخی از مداحان اینقدر مطالعه دارند که

کمتر از کک واعظ نیستند. لیکن توصی هایان است چون مداحی و سخنرانی دو مقوله جدای از هم می باشند، سخنرانی را در محافل خاص

جدا اجرا نما

ی ند و مداحی را هم در جایگاه خود، که مورد اعتراض مردمتو روحانی ون و وعاظ نباشیم.

و متاسفانه دیده شده برخی از مداحان جوان به مردم در مجالس امر و نهیکرده و می‌گویند از بس گناه کرده اید قسی القلب شده اید یا

مثلا می‌خواستم شعری را بخوانم، مجلس اقتضا ندارد می‌ترسم حقش ادا نشود

.

یا مثلا اگر کسی گریزه نمی‌کند تقوی ندارد. آقا خودش اهل تقوی نی ست،هم دیده شده وهم شنی دهاتی م مداحی جوان نماز نمی خواندمو

شب در مج

لس می‌گشود امامزاده.

البته گاهی لازم است مداح. مجلس را بسازد. مردم را جلو بی‌اورد. یا آنکه بی تفاوتند را متمرکز نمایند و مجلس را احیا کند. مداح باید با

گفتن احادی ثی راجع به اشک، شعرهایی در فضی لتگری ه با احترام خاص وبا تشویق مستمع را جذب نمایند.

چهارده( فن خودخوانی

خودخوانی مهارتی است در مداحی که هرکسی نمی تواند آنرا اجرا کند مگر خیلی در بی‌ان وتفکر و معلومات و هنر سخنوری و ربط

سخنان موروثی اکتسابی بهره ای داشته باشد

.

خودخوانیی عنیا ی نکه مداح چه در شعرتو چه در مرثیه خوانی سخنان ویا گفتارهای ی را داشته باشد که از دیگران نباشدی عنی نقل قول و

حدیث و روایات نباشد. از خودشو زائی ده فکر شخصی باشد وهر چه که در دلتو زبانتو مغز می پرورد بی‌ان کند. نکاتی راجع به

خودخوانی

1( از زبان خود اهل‌بیت اظهار محبت با شعریا سخن داشته باشد.

مهر تورا به عالم امکان نمی‌ادهی م

این گنج پربهاست- ارزان نمی‌دهم

یا مثلا:

چه شود که بر سر من به دم ممات آیی

2( خودخوانی اگر از خاندان معصومین علیهم‌السلام به ککدی گر باشد. قواعد و حدود و سقور خاص دارد. و در این قسمت کار سخت و

چارچوب تنگ تر خواهدشد

. و لذا هرکسی با هر طریق وهر زبان وبی‌انی که دل تنگش می‌خواهد نمی تواند ائمه و خاندان آن بزرگوارن

را مخاطب قرار د

هد. پسبای د نسبت به آنان آداب و قواعدی که خودشان آموخته اند دقت و رعایت کرد. بعضی ها معیار را داستان موسی

و شبان می‌دانند

. اگر چه آن داستان زیر سوال است وبا اعتقادات راسخ وناب شیعه موافق نیست و مومرد شک و نقد و بهررسی و تفهیم می

باشد. اگر اینگونه بودابی عقل ها با خردمندانی کی بودند و می‌دانی ک فرد عادی با پی امبریا ی ک امام ویا یکی از ما فرقی وجود نداشت.

٥٠

لذا معیار ما قرآن و اهل‌بیت علیهم‌السلام هستند. امام معصوم می‌فرمایند )) : هرکس به اندازه استعداد و عقلش سنجی دهنو مورد سوال

خواهد بود((.

3( برخی از مداحان و شعرا خیلی عامی انه کلمات و جملات زمان را به زبان لات منشی و بسیار ضعی فبی‌ان کرده و گاهی هم دیگر از حد

گذرانده و بهه زشت گو

ی ی می‌ترسد که انسان از شنیده و بی‌ان آن شرم دارد. مثل اوستا کریم، آخدا، قربونتم، فدات شم، قربون چشاتو از

این عبارات که زیاد است.

در صورتی که خداوند متعال را که در این‌همه ادعیه با عظمتی اد می‌کنند امی رالمومنی ن ) علیاه السلام( خداوند را الهی، سیدی و مولای و

ربی خطاب می‌شکند

. این‌همه عبارات بزرگ وپر معنی در دعاهای مختلف مخصوصا جوشن کبی ر، مجی ر، مشلول و... بکار رفته است.

4( برخی از خودخوانی ها در حدود اعتقادات نیست واز حد شرع خارج است. مثلا

O تا امام حسیین ) علیاه السلام( شفاعت نکند به طرف بهشت نمی‌روم) بی حسیین بهشت نمی‌خواهم) ( به خدا جواب نمی‌دهم جوابم

حسیننه( باید چیزی گفتمکه مبنای دینی و اعتقادی داشته باشد.

اگر خدای نباشد زبنده ای خشنود

شفاعتهمه پیغمبران ندارد سود

باید توجه کنیزم زنجیر زدن، سینه زدن، گریزه کردن محبت به اهل‌بیت است وای نطورنی ست که هر گناهی را خواستیم انجام دهیم و منتظر

شفاعت اهل ب

ی ت باشیم. در سوره مدثر داریم که شفاعت شفی عان شامل حال چند گروه نمی‌شود.

یا مثلا می‌گویند اناعبدالرقی ه، من حسیین اللهی مما در سلام، به امام حسیین ) علیاه السلام( السلام علی کیا اباعبدالله) سلامبر تولای پدر

بندگان خدا

( یا در شهادتی نمی گوییم اشهد ان محمد عبده و رسولهی عنی عبودیت نزد خدا از رسالت و امامت بی‌شتر ارزش دارد. اگر

حضرت رس

ول به پی امبریبرگزی ده شدهبه لحاظ عبودیت محض آن حضرت بود.امام به واسطه عبودیت به مقام امامت می‌ترسد.

برخی هم می‌گویند حسیین جان بهشت کجارو کوی تو کجا، باید گفت همه انبیاء و اولیاء در حسرت بهشت هستند. زیرا قرآن بهشت را

محل رحمت الهی معرفی فرموده است

.

5( نباید با وجود آنهمه گفتارهای نورانی خدا، اهل‌بیت علیاه السلام( ، اشعار و مدای ح عالی انسان وقت مردم را برای گفته ها پوچ وبی

اعتبار وبی ارزش بگ

ی رد، و ضای ع کند.

6( ی ک نوع خودخوانی وجود دارد. مداح از خود اعلام نظر می‌شکند. مثلا می‌گویند.

اجازهبدهی د من جای زینب جواب مادرش را بگوییم.

ما کجارو حضرت زینبس( که جواب اورا بدهیم.

7( خودخوانی در دعا خواندن

مثلا در حال خواندن دعا می‌گویند:

٥١

خدایا چرا مرا خلق کردی، حالا که خلق کردی چرا می‌خواهی بسوزانی؟ اگربسوزانی مگر به تو چیزی اضافه می‌گشود. و اگر عفو کنی

چه چیزی از تو کم می‌شود؟ برخی از عبارات در مرز کفر و بی‌ای مانی‌است. ما اسم آنرا حدیث نفس وحرف دل ویا گفتگو با خالق

گذاشته ایم و لذا دقت در این زمینه بسیار ضروری است.

پانزده( ردیف خوانی

ردیف خوانی در مداحی از فنون بسیار مهم و بهرجسته است. و در قدی مبی شتر مرسوم بودهاست و بهرخی از مداحان فعلی مشهد و بهرخی از

گذشتگان به ا

ی نهم توجه ویژه داشتهاند. دوستان مداح اگر این فن را در مجالس پیاده کنند خواهند دید به اوج، عظمت و شور و حال

مداحی و نظام و

ی کپارچگیمجالس افزوده می‌گشود. و بهه شرح ذیل است.

1( واعظ هر روضه‌های را که خوانده است مداح هم همان موضوع را ادامه دهد.

2( واعظ هر روضه‌های را که خوانده است مداح هم همان موضوع را ادامه دهد.

3( هر مداحی که قبلا خوانده است. مداح بعد در همان ردیف و قافیه شعر بخواند. حال شعر غزل باشدیا قصی دهیا مثنوییا روضه باشد.

مثلا اگر گودال قتلگاه خوانده شد، مداح بعد گودال بخواند

.

4( مداحی شعرِ روضه‌ها می‌خواند، مداح بعد پاسخ آنرا می‌دهد.

5( از اشعاری استفاده کنند که هم معنی و مشابه شعر مداحی قبلی باشد.

شانزده( فن غریب خوانی

فن غری بخوانی همانطور که از عنوان آن مشخص است مداح شخصیتت های پنهان و غیر معروف را معرفی می‌شکند بعضی از محافل در

شهادت است و بهرخی از ائمه اطهار

) علیاه السلام( مانند حضرت باقر، حضرت صادق، حضرت امام هادی، امامحسن عسگری علیهم‌السلام، حضرت ام البن

ی ن، ام کلثوم،حضرتخدی جه علی هماالسلامیا شهدایی مثل بری ر، مسلم بن عوسجه، حبیب، عابس بنوشی ب،یا اصلا

خوانده نمی‌شود

یا کمتر توجه می‌گشود. دیده شده شب شهادت امام باقر) علیاه السلام( مداح بایدک غزل توسل به امام زمان) عج( بسیار

مختصر در چند دق

ی قه، اسمی از امام برده و بهه بهانه علاقه ائمه به روضه حضرت زهرا) س( یا اباعبدالله مجلس را به آن سمت سوق می‌دهند.

البته منکر ا

ی ن نمی‌شوم هر مجلس باید با نام ابا عبداالله الحسین ) علیاه السلام( ختم شود لیکن حق هر امام معصوم، باید در جایگاه خودش

ادا شود.

عملذی ل سبب می‌گشود تا مراثی بعضی ائمهیا شخصیتت ها کمتر خوانده شود.

1( برخی می‌گویند شخصیتت های مذکور آنقدر ماجرا ندارند که بتوان مدتی در مجلس از آنها مداحی کرد. در صورتی کها ی ن تصور کاملا

اشتباه است

. برای هر کدام از شهدای کربلا می‌توانی ک مجلس کامل اداره کرد. برای ائمه غریب هم از چند مجلس فراتر.

2( عدم آگاهی و اطلاع و توجه برخی شعرای مذهبی به موضوعات و شخصیتت های غریب، مداحان هم وقتی دیدند شعری در آن

موضوعات گفته نشده

یا خیلی کم سروده شده نمی توانند بی‌شتر از آن بخوانند در اینجا لازم استی ادآورینمای مکه شاعر اهل‌بیت حاج

٥٢

غلامرضا سازگار در همه زم

ی نه ها انصافها سنگ تمام گذاشته و بهرای ائمه غریبشو شخصیتت های پنهان شعر به اندازه لازم و کافی سروده

است. که نخل می‌ثم و 2 و اشعار متفرقه دی گرامی شان گواه این مدعاست.

3( علت دیگر ناآگاهی برخی مستعین و ارزش ندادن و عدم شناخت و تأثیرپذی ری از مراثی غریب است مثلا آن گریههای که برخی از

مستعین برای حضرت عباس) علیاه السلام( دارند برای مرثیه امام صادق) علیاه السلام( ویا حضرت باقر) علیاه السلام( ندارند واین از عدم

شناخت و عرفا

ن مستمع است.

امی دواری م شعرا نسبت به این مهم توجه بی‌شتری نموده و مداحان هم مطالعات خودرا در این خصوص افزای ش داده تا مجموع مجالس به نام

اهل‌بیت پرشور و گرم برگزار شود.

هفده( فن چهارپایه خوانی) چارپای ه خوانی(

مرسوم است وقتی دستههای عزاداری در ایام مصیبت وارد بازاریا خیابان می‌کشوند. در نقاطی پرجمعی تیا مثلا در صحن امام زادهیا

مسجد جامع چارپا

ی های برای مداح می گذارند تا بر بالای آنجای ستاده و مردم عزادار را بگری اند. این روش را چارپای ه خوانی می‌گویند که

ویژگی هایکی دارد که به برخی از آن اشاره می‌گشود.

1( در چارپای ه خوانی مداح باید آنقدر بر بی‌ان و شعرتو گفتار خود اشراف داشته باشد که حتیی ک تپق هم نزند. یعنی کاملا بر اوضاعسو

احوال محفل مسلط باشد

.

2( مداح باید روانشناس و مستمع شناس باشد. و باید بداند که چگونه بخواند واز چه بگویند در مردم تأثیربی شتر خواهد داشت.

3( در این فن مداح باید مجلس را سریع به اوج برساند. و زیاد معطل نکند.

4( اشعاری که بالای چارپای ه خوانده می‌گشود بسیار داغتو پرهی جان باشد.

5( مرثیه انتخابی باید طوری باشد که صحنه سازی داغتو تصویر نوین داشته باشد.

هجده( تازه خوانی

تازه خوانی کهیدی گر از عوامل مهم و تاثی رگذار در مجلس است. بعضی از مداحان چون شناخته شده اند دیگر به فکر تازه خوانی نیستند.

فقط نان معروفی ترا می خورند. وقتی نوارهای شان را می‌شنویم می‌بینیم اکثرا تکراری می خوانندیا با کمی تغییر روشن و آهنگ بعضی

دیگر با همیان شرایط می‌بینی مکه اگر شعرتو مضمون و مطلب تازه نخوانند خودشان رضایت ندارند لذا زحمت می‌کشند که خداوند بر

تعداد و توف

ی قا ی ن گروه می افزاید.

البته برخی اشعار و تک بی‌نی ها، دمههای دو دسته از قدیم الای ام خواندن آنها مرسوم بوده و مردم هم با آنها خود گرفته اند واین دسته اشعار

مستثنی هستند

. نقل:

ای اهل حرم می‌رمو علمدار نیامد- جوانان بنیهاشم بی‌اریید - گلی گم کردهام می جویدم اورا- امشبی را شه دین در حرمش مهمان است.

ا ی نها با گوشت و پوستتو خونتو مرامشو مسلک مردم در آمیخته.

٥٣

منظور ما از تازه خوانی‌استفاده از اشعار و نوحه های جدید که دارای مضامین عالی، روح عاطفی و احساسی و همراه با رعایت اصول و

قواعد شعری می‌باشد

. متاسفانه برخی مداحان برایپر کردناین خلاء به استماع نوارهای خواننده های معلوم الحال و مبتذل و غنا

و حرام رویامی آورند که مایه تاسف است.

نوزده( فن گریز و پل سازی

این فن از فنونی‌است که اگر مداح به آن آشنا نباشد و نتواند آنرا به خوبی اجرا کند. اذهان مستعین پراکنده و لذا دیر با موضوع و مضمون

ارتباط برقرار می‌کنند

. و بارها دیده شده گریز و پل سازی مناسب و بهه جای کباره مجلس را متحول می‌شکند این فن به سه صورت انجام می

شود

1( از خودخوانی به مدح و مرثیه

2( از مدح خوانی به مرثیه

3( از مرثیه به مرثی هدی گر

ی ک(از خودخوانی به مدح و مرثیه

در قسمت اول مداحی درحال خواندن این شعر است.

یابنالحسن بیا که حلول محرم است

شادی به ما حرام شدتو ایام ماتم است

تا جاییکه می‌گویند:

سقا زتشنگان حرم شرمسارند

خشک ز شعله خجالت او نهر علقمه است

بر عاشقان سی احت گلها حرام شد

خاکم به سر قامت سروعلی خم است

دو( از مدح خوانی به مرثیه

2( مداح شعری را در مدحی کی از معصومین ) علیاه السلام( شروع می‌شکند. برخی از ابیات شعر اشاراتی به مصیبت شدهاست. در هر بیت

که مداح آمادگی دارد

یا زمینه آن قبلا توسط واعظیا مداح قبل فراهم شدهاست.

از مدح به مرثیه گریز می‌زند.

به مثال ذیل دقت فرمائی د در توصیف حضرت زهرا) س(

علی زماه جمالت چو پرده بردارد

خدابه دیده او جلوه دگر دارد

چندبی تا ی ن قصیده مدح است تا جائیکه می‌گویند.

٥٤

نوزده فن، یکی‌یکی

۱مجلس‌خوانی

همان چیزی که همه فکر می‌کنند مداحی است: مداحی برای خودِ مجلس. به ماژول m3 نگاه کن.

۲بین‌المجلس‌خوانی

بینِ دو بخشِ برنامه، پر کردنِ فاصله. فنِ کم‌دیده‌ای که در برنامه‌های حرفه‌ای از آن استفاده می‌شود.

۳نوحه‌خوانی

برای ماژول m14 — هفت اصلِ کتاب.

۴دَم‌خوانی

برای ماژول m14 — و جدولِ دَم‌های واقعی که از دادهٔ بانک ساخته شده.

۵واحدخوانی

خواندنِ مقطعِ کوتاهِ بسیار متمرکز؛ مناسبِ وقتی که وقتِ مجلس کم است.

۶بحرِ طویل‌خوانی

قالبِ کلاسیکِ دوخطی با وزنِ موسیقیِ سنگین. مناسبِ مجالسِ بزرگ و رسمی.

۷زمینه‌خوانی

ساختنِ فضا با یک بافتِ موسیقیِ ممتد پیش و بعدِ بخشِ اصلی.

۸شور‌خوانی

بخشِ پرشور و کشیده؛ همان‌جایی که مستمع گریه می‌کند.

۹شررپاشی / تکه‌خوانی

تکه‌های کوتاه و پرکوب؛ برای بالا بردنِ ضرب.

۱۰قصیده‌خوانی

ساختارِ کلاسیک با مقدمه و تشبیه و پایانِ منسجم.

۱۱مثنوی‌خوانی

قالبِ دوبیتیِ خیال‌انگیز؛ جایگاهش در مداحیِ سنتی محفوظ است.

۱۲دکلمه‌خوانی

فرمِ گفتارِ مداحانه. برای میانِ نسلِ جدید خیلی مؤثر شده.

۱۳مرصع‌خوانی

قالبِ چهار مصرع از یک وزن؛ مناسبِ گروه‌خوانی.

۱۴خودخوانی

متن را خودِ مداح از میان مردم می‌خواند و می‌گردد. برای ماژول m7.

۱۵ردیف‌خوانی

برگشتِ مکررِ یک ترجیع؛ فنِ ساختنِ سکون در دل.

۱۶غریب‌خوانی

همان چیزی که گاهی «اشک‌خریدن» یا روایتِ غربت می‌نامند.

۱۷چارپایه‌خوانی

چهار مصرعِ متوالی بدونِ وقفه.

۱۸تازه‌خوانی

آوردنِ شعرِ تازه در مجلسِ کهنه.

۱۹گریز / پل‌سازی

فنِ انتقال از یک مقام به مقامِ دیگر. برای ماژول m7 و m9.

۱۳⭐ راهنمای شنیدن — چه چیزی را برداریم و چه چیزی را نه

مهم‌ترین حرفِ این بخش

شنیدنِ مداحی برای تقلید نیست. برای پرونده‌سازی است.

فرقش این است: مداحی که تقلید می‌کند، صدای دیگری را قرض می‌گیرد و بعد از دو سال، آن صدا از او گرفته می‌شود و دستش خالی می‌ماند. مداحی که ساختار را یاد می‌گیرد، مالکِ اجرای خودش می‌شود.

پس هر بار که چیزی در یک اجرا توجّهت را جلب کرد، از خودت بپرس: «این ساختار است، یا این صدا؟» اگر ساختار است — یاد بگیر. اگر صدای خاصِ اوست — فقط تحسین کن و رد شو.

قاعدهٔ کلیِ این بخش: از شنیدن، ساختار بردار؛ نه صدا.

گامِ صفر — دو دقیقه‌ای که کارِ ده ساعت گوش دادن را می‌کند

  1. هدف بنویس. قبل از پخش، یک کلمه روی کاغذ بنویس. مثلاً: «مکث می‌خواهم یاد بگیرم» یا «لحنِ گریه». بدونِ هدف، مغز تو گوش نمی‌دهد — فقط صدا را می‌شنود.
  2. متن را جلویِ چشمت بگذار. از بانکِ متن یا از همان بخشِ ماژول. وقتی متن را می‌بینی، می‌فهمی کجا مکث کرده و چرا. شنیدنِ کور فقط حس می‌دهد؛ شنیدن با متن، تحلیل می‌کند.
  3. بارِ اول، فقط گوش کن. هیچ چیزی یادداشت نکن. بارِ اول باید «لحنِ کلیِ اجرا» را بگیرد — تند است یا کند، سنگین است یا شور.

شنیدنِ یک اجرا بدونِ متن، مثلِ دیدنِ یک نقشهٔ شهر از بالای هواپیماست — زیبا ولی بی‌فایده. متنِ همان اجرا را از بانک بردار و کنارش بگذار. آن‌وقت می‌توانی ببینی کجا متن خوب است و کجا مداح آن را نجات داده.

۱۴⭐ چهار لایه، چهار سکوت، چهار سطحِ لحن

لایه‌های اجرا — اولین چیزی که باید بگیری

هر اجرای حرفه‌ای، لایه‌لایه است. بارِ اول فقط همین لایه‌ها را پیدا کن — نه جزئیات، نه صدا. (نامِ این لایه‌ها همان نامِ سبک‌های بخشِ ۳ است، از منابعِ همان بخش.)

لایهنشانه‌اش چیستکِی در اجرا می‌آید
زمینهروایتِ آرام، بدونِ فهرست و بدونِ فریاداول و آخر
مُرکَبدو تا چهار جملهٔ کوتاه که پشتِ سر هم می‌آیندمیانه
گریزپرش از اصلِ روضه به حاشیه و برگشتهر وقت
دَمجملهٔ تکرارشونده‌ای که سینه روی آن می‌زندبخش‌های اوج
واحدپرسش یا عتاب: «چرا…؟» «مگه میشه…؟»پس از اوج
شور«من» و «تو» قاطی می‌شونداوجِ نهایی

تمرین: اجرا را جلو ببر و هر بار که لایه عوض شد، زمانش را یادداشت کن. بعد به متن نگاه کن و ببین آیا همان ترتیب است یا نه. اگر متن دارد حاشیه ولی اجرا ندارد، آن اجرا برای تو آموزنده نیست. همین‌جاست که سوییچ پیدا می‌شود: جایی که مداح از راهِ زمزمه می‌رود به راهِ صدای رسا و مخاطب با او بالا می‌آید.

مکث و سکوت — چیزی که گوش نمی‌دهد

مکث، خودش یک صدا است. چشمت را ببند و فقط گوش کن: کجا ساکت می‌شود؟

نوعِ سکوتکِیچه می‌کند
سکوتِ آغازپیش از اولین کلمهمجلس را ساکت می‌کند؛ همیشه جواب می‌دهد
سکوتِ جملهبعد از یک جملهٔ کلیدیمی‌گذارد جمله در ذهن بنشیند
سکوتِ گریهوقتی خودش گریه می‌کندحرف نزن؛ گریهِ او خودش اجراست
سکوتِ پیش از دَمقبل از جملهٔ تکرارشوندهسینه را آماده می‌کند
سکوتِ خالیوسطِ اجرا، بی‌دلیلتنها مکثی که بد است — نشانهٔ فراموشیِ متن

تمرینِ عملی: یک اجرای خوب را گوش کن و فقط مکث‌ها را با انگشت روی میز بزن. بعد خودت بخوان و همان‌جا مکث کن. فرقش را می‌شنوی.

لحن — چهار سطحی که باید بشناسی

در منابعِ این ماژول، لحن به‌صورتِ «لحنِ ۱ تا ۵ دستگاهِ ماهور» نام‌گذاری شده است (منبعِ ۴ در فهرستِ پایانِ همین صفحه). آنچه در ادامه می‌آید، تقسیمِ کاربردیِ همین است:

سطحکِیاثر روی مخاطب
فرودنقلِ روایت، سخنِ آرام با خوداعتماد می‌سازد؛ مخاطب نزدیک می‌شود
میانهبیتِ معمولی، پیش‌زمینهکار را می‌برد جلو
اوجدَم، فرازِ گریه، ختممجلس را با هم برمی‌دارد
فرودِ ناگهانیدرست پس از اوجنفس می‌دهد و اوجِ بعدی را بزرگ‌تر می‌کند

در حینِ شنیدن، دستت را روی سینه بگذار. بلند شدنِ صدا را حس کن. اگر در یک اجرای نیم‌ساعته، صدا فقط دو بار بالا رفت، آن اجرا یکنواخت است. اجرای خوب، پله‌پله بالا می‌رود و هر پله را نگه می‌دارد.

و یک هشدار: گریهٔ ساختگی، نشانهٔ ضعف است نه قدرت. اگر مداح هر بیت گریه می‌کند، مخاطب بعد از سه دقیقه همراهی نمی‌کند. گریهٔ کم و درست، از گریهٔ زیاد و ساختگی اثرِ بیشتری دارد.

متنِ مرتبط — از اجرای واقعی

دو اجرای دیگرِ شبِ چهارم (عبدالله بن عقیل و امام سجاد(ع)) — لایه‌ها و سکوت‌ها را روی متن ببین، نه روی تعریف.

شب چهارم محرم — حضرت عبدالله بن عقیل شب چهارم محرم · گریز: حضرت عبدالله بن عقیل · مداح: رضا رسول زاده · متنِ کامل
چه وداعی چقدر جانسوز است کربلا کرب والبکاء شده است مادری پشت پرده ی خیمه دست بر دامن دعا شده است گریه های حرم سوالی شد راستی بانوی قبیله کجاست شیرِ مردانِ زینب کبری .... ...کمی اهسته ؛پس عقیله کجاست سخت از پیله خیمه دل کندید بال پروازتان تَقَلّا کرد نام زهرا گره گشاتان شد قسم عشق کار خود را کرد گرگهای گرسنه ی این دشت در کمینند با خبر باشید این خلیفه پرستهای حریص لاله چینند با خبر باشید نوه ی مرتضی شدن جُرم است خونتان را حلال می بینند تازه اسلام نابتان را هم زیر تیغ سوال میگیرند شعله های نفاق این مردم از سقیفه زبانه میگیرد جان زهرا به فکر خود باشید پهلو ها را نشانه می گیرند خونِ دل روزی علی کردند پشت پا می زنند این مردم کوفه را با مدینه فرقی نیست بی هوا میزنند این مردم کوچه وا میکنند با حیله کینه فتوای لاله کوبی داد تجربه گفت:اولین کوچه... ....در مدینه جواب خوبی داد راستی،سمت حرمله نروید شرح این درد، مو به مو مانده به خدا حیف چشمهای شماست چند تیری برای او مانده عجیب نیست زنی اشک را بخشکاند صبوری اش جگر کوه را بلرزاند در التهاب وداعی که بازگشت نداشت زمین حادثه را دور سر بگرداند بغل کند پسرش را زلال و اینه وار درون کالبدش عشق را بتاباند غرور نبض زند از نوک سرانگشتی که میل سرمه به پلک پسر بلغزاند سلام ای زن نستوه! هاله ی اندوه! چگونه شعر کنار تو پر بیفشاند؟ چگونه واژه به تقدیس تو براید، تا به بیکرانه ی دنیا تو را بهماند؟ که هرم داغ تو ان واژه را نسوزاند؟ رسیده است برادر، ز خیمه بیرون ای! نمی تواند از این درد، سر بچرخاند گرفته روی دو دستش ستاره های تو را و دشمن امده تا کف زند، بشوراند نسیم حلقه زده لای زلف خون الود که باز کاکل داماد را برقصاند چه سخت بود زنی اشک را بخشکاند! صبوری اش جگر کوه را بلرزاند
شب چهارم محرم — امام سجاد(ع) شب چهارم محرم · گریز: امام سجاد(ع) · مداح: محمد حسن بیات لو · متنِ کامل
اخر خودت بگو چقدر ربنا کنم؟ باچشمهای خیس خدا یاخدا کنم؟ وقتی که بی کسی به سراغ تو امده در خیمه ام نشینم و دایم دعا کنم درد غریبی تو به جانم شرر زده این درد را بگو که چگونه دوا کنم؟ پنجاه سال از تو خجالت کشیده ام وقتش رسیده دین خودم را ادا کنم خواهر بلاکش غم و درد برادر است باید برای تو در سپر دست و پا کنم امروز اگر برای تو از این دو نگذرم فردا چگونه رو به سوی مصطفی کنم؟! شاگرد مادرم که برای امام سوخت وقتش رسیده است به او اقتدا کنم.. روح و روان من جگرم را قبول کن لطفی نما دو تاج سرم را قبول کن.. سربازهای خواهرت اماده اند اخا بنگر چگونه پای تو افتاده اند اخا هرچند کوچکند ولی مرد جنگی اند هرچند کوچک اند علی زاده اند اخا در اضطراب رد شدن از جانب تواند از دیشب است که سر سجاده اند اخا.. از من اسیر عشق شدن ارث برده اند هستند چون اسیر تو ازاده اند اخا.. وسع کم مرا به بزرگی خود ببخش این دو برای پیشکشی مانده اند اخا دیگر نگو دو خوشه انگور زینب اند دیگر رسیده اند دگر باده اند اخا ایراد سن و سال نگیر از دو غنچه ام وقتی قسم به فاطمه ات داده اند اخا رحمی نما به سوز دل و گریه هایشان دارو ندار من پدری کن برایشان.. دارند میروند تو حسرت نکش فقط جانم فدات بار مصیبت نکش فقط نذر من است پای تو ارباترین شوند از نیزه دار و حرمله منت نکش فقط حلا که دین من به تو قدری ادا شده.. حرفی وسط ز عمق جنایت نکش فقط ارام باش بر سر بالینشان حسین تو پای از رکاب به سرعت نکش فقط من راضیم در شاخه گلم را نیاوری باکام تشنه اینهمه زحمت نکش فقط درخیمه مانده ام که نبینی غم مرا اقای خوب من تو خجالت نکش فقط مردی نمانده غصه نخور زینبت که هست جانم فدات ناله غربت نکش فقط مویم سفید شد به تماشای عشق تو من مادر شهید شدم پای عشق تو..

۱۵⭐ چک‌لیستِ شنیدن، به تفکیکِ شش سبک

این چک‌لیست‌ها را چاپ کن یا کپی بردار. هر بار برای یک اجرا فقط یکی را پر کن. پر کردنِ همه با هم، حواست را پخش می‌کند.

اگر این سبک را گوش می‌دهیفقط این سه چیز را بگیراگر این را دیدی، اجرا خوب است
زمینهجمله‌های روایی · مکث بین آن‌ها · لحنِ فرودجمله‌ها کوتاه و تصویری‌اند؛ مداح مدام توضیح نمی‌دهد
نوحه / سینه‌زنیدَم · واحد · نسبتِ اوج به فروددَم دارد و سینه روی آن می‌نشیند
مولودیلحنِ شاد · کف‌زنی · ختمِ مجلسمجلس را می‌برد، رهایش نمی‌کند
شور«من» و «تو» · تکرارِ واژه‌ایمخاطب خودش شور می‌گیرد، نه با فریادِ مداح
واحدپرسش · مکثِ بعدش · انتظار برای دَمِ سینه‌زنبعد از پرسش، سکوت می‌کند و می‌گذارد سینه بزند
نواحگریز · وزنِ محاوره‌ای · تکرارِ درون‌متنیگریز دارد و برمی‌گردد؛ متنش «ناحی» است نه قالبی

نشانه‌هایی که یعنی این اجرا را برای یادگیری رها کن

و یک استثنا: مداحِ مبتدی در حالِ رشد، گاهی مکث نمی‌کند. این عیبِ او نیست، نشانهٔ تمرینِ ناکافی است. با او همان رفتار کن که با خودت می‌کنی: کنجکاو، نه تحقیر.

۱۶⭐ پروندهٔ تحلیلی، تمرینِ شش‌مرحله‌ای و اخلاقِ شنیدن

پروندهٔ تحلیلی — کنارِ پروندهٔ هویتیِ ماژول ۷

در ماژول ۷ پرونده‌ای دوازده‌قلمی برای هویتِ مداح آمده است: نسل، دستگاه، سه قطعهٔ مرجع، جایگاهش در تاریخ. این پرونده می‌پرسد این کیست. پروندهٔ زیر می‌پرسد این اجرا چه کرد — و هر دو لازم‌اند.

پنج سؤالِ پروندهٔ تحلیلی

«پرونده‌سازیِ تحلیلی» یعنی بعد از شنیدن، بتوانی بدونِ نگاه کردن بگویی آن اجرا چه ساختاری داشت. اگر نتوانستی، هنوز فقط صدا شنیدی — هنوز چیزی یاد نگرفته‌ای.

  1. لایه‌ها کجا عوض شدند؟ زمینه کجا تمام شد و شور کجا شروع شد؟
  2. دَم چه بود؟ کدام جمله تکرار شد؟ یا اگر تکرار نشد، پس چه چیزی جای دَم را گرفت؟
  3. گریز کجا رفت؟ از چه موضوعی به چه موضوعی پرید و چطور برگشت؟
  4. سکوتِ درخشان کجا بود؟ آن مکثی که وقتی حذفش کنی، اجرا خراب می‌شود.
  5. میانهٔ اجرا کجا افتاد؟ هر اجرایی یک نقطهٔ ضعف دارد. پیدا کردنِ آن، بهترین درسِ آن اجراست.

بعد از ده اجرا، پرونده‌ها را کنار هم بگذار. الگوی تکرارشوندهٔ آن‌ها، سبکِ خودت است — پیش از آنکه فکر کنی سبک داری.

پس از شنیدن — شش مرحله

شنیدن بدونِ اجرا، آب در دهان است

مرحلهکارچقدر
۱. شنیدناجرای مرجع را با متن گوش کن۳ بار کامل
۲. زمزمهبدونِ صدا، فقط ریتم — با انگشت روی میز۵ بار
۳. نیمه‌آوازبا صدای خودت اما نه با اعتمادِ کامل۵ بار
۴. اجراچشمت از متن برود و دستت نلرزد۲ بار
۵. ضبطصدایت را ضبط کن و با نمونه بگذار کنارِ هم۱ بار
۶. پروندهدفترچه را پر کن۵ دقیقه

مرحلهٔ ۵ از همه مهم‌تر است و همه ردش می‌کنند. تا وقتی صدای خودت را ضبط نکرده‌ای، نمی‌دانی کجا لنگ می‌زند. گوشِ خودت، بعد از چند اجرا، به صدات عادت می‌کند و دیگر عیب‌ها را نمی‌شنود. ضبط، آن عادت را می‌شکند.

دربارهٔ ضبط و ویرایش، ماژول ۱۰ و ماژول ۸ را بخوان.

اخلاقِ شنیدن — سه قاعده

و یک فکرِ آخر: این جزوه برای این نوشته شده که اهل بیت و خدا محور باشند. مداحی، وسیله است نه هدف. هر بار که می‌خواهی گوش کنی یا بخوانی، اول بدان برای که می‌خوانی.

دربارهٔ منابعِ بخش‌های ۱۳ تا ۱۶ نامِ لایه‌ها (زمینه · مُرکَب · گریز · دَم · واحد · شور) و نامِ سبک‌های بخشِ ۱۵، از منابعِ همین ماژول گرفته شده‌اند؛ «لحنِ ۱ تا ۵ دستگاهِ ماهور» هم از منبعِ ۴ همین فهرست است. تقسیمِ کاربردیِ لایه‌ها به زمانِ اجرا، جدولِ سکوت، و شش مرحلهٔ تمرین، چارچوبِ تحلیلیِ این جزوه‌اند — چیزی که در منبعی به این صورت نیامده بود. ارجاعِ پروندهٔ هویتی به ماژول ۷ است تا این دو پرونده با هم اشتباه نشوند.
دربارهٔ متن‌های این ماژول متن‌های بالا از بانکِ همین جزوه برداشته شده‌اند و هر کدام نقلِ عینِ منبع است. بقیهٔ متن‌های همین دسته: در بانکِ متن‌ها باز کن.

۱۷⭐ سبکِ زمینه — ۳۶ متنِ کامل از یک مجلسِ واحد

چرا این بخش را این‌جا گذاشته‌ایم

بخش‌های ۲ تا ۱۱ شکلِ هر فرم را با یک نمونه نشان دادند. اینجا متنِ کاملِ همان فرم‌هاست — 36 زمینه، تقریباً همه از یک مجلس و یک پخش (کربلایی کریمی‌زاده). این کار عمدی است: وقتی چند متنِ هم‌سبک از یک مجلس کنار هم باشند، تفاوت‌ها دیده می‌شود.

زمینه چه چیزی هست که دیگر فرم‌ها نیست؟ زمینه جمله‌های مفهومی را پیش از اوج می‌آورد و ذهنِ مخاطب را آماده می‌کند. نه فریاد دارد (شور)، نه ضربه (واحد)، نه فهرستِ مصیبت (سنگین). وزنش از تکرار می‌آید، نه از بلندیِ صدا.

تمرین: یک زمینه را بخوان و دقیقه‌به‌دقیقه علامت بزن کجا به اوج می‌رسد. اگر نتوانستی، آن زمینه اوج ندارد.

گودال قتلگاه و شام (8 زمینه)

مصراعِ نخستسبکپخشمنبع
تمومه حسین،روبرومه حسینزمینه · شعر روضه · شور—منبع ↗
غریب گیر آوردنتزمینه · لطمه زنیسرابندیمنبع ↗
کم دست و پا بزنزمینه · لطمه زنی · واحد—منبع ↗
میون گودالی ، اونم چه گودالیزمینه · لطمه زنی—منبع ↗
بمیرم برای غمت یابن الزهرازمینه · واحدکریمی زادهمنبع ↗
با تو چکار میکننزمینه · شعر روضه—منبع ↗
وای حسین وای حسینشور · لطمه زنی—منبع ↗
سلام ما به حسین و به کربلای حسینتوسل · شعر روضه · شعر مدحکریمی زادهمنبع ↗

عباس(ع) (5 زمینه)

مصراعِ نخستسبکپخشمنبع
سالها بر درگهت خدمت گزارم یا حسینتوسل · زمینهکریمی زادهمنبع ↗
ای امید اهل خیمهزمزمه · زمینه · شعر روضهکریمی زادهمنبع ↗
دامن کشان رفتی( دلم زیر و رو شد )3زمینهکریمی زادهمنبع ↗
شکسته بودم و ، شکسته تر شدمزمینهکریمی زادهمنبع ↗
نریز آبرومو تو ای مشک پارهزمینه · واحدکریمی زادهمنبع ↗

امام زمان(عج) (4 زمینه)

مصراعِ نخستسبکپخشمنبع
محمد علی فشندی یکی از اخیار تهران است، شنیدم که می گفت: من از اول جوانی مقید بودم که تا ممکن است گناه نکنم و آن قدر به حج بروم تا به محضر مولایم حضرت بقیه الله ، روحی فداه، مشرف گردم. لذا سالها به همین آرزو به مکه معظمه مشرف می شدم.عنایت یا تشرفروح الهیمنبع ↗
بد جور دلشکسته ای و گریه می‌کنیتوسلعطاریمنبع ↗
دوباره امام غریبمتوسلروح الهیمنبع ↗
الهی بدم‌المحسندم سینه زنی · زمینهکریمی زادهمنبع ↗

علی‌اصغر(ع) (4 زمینه)

مصراعِ نخستسبکپخشمنبع
ببینید، ببینید – گلم رنگ نداردزمزمه · زمینه · شعر روضه · واحدکریمی زادهمنبع ↗
ربـــاب می‌دهـد نــدا بـــای ذنـب قتلتزمینه · شعر روضهکریمی زادهمنبع ↗
رفته تاب شیرخواره، وای بیچاره ربابزمینهکریمی زادهمنبع ↗
من دیگه جونم به لب رسیدهزمینهکریمی زادهمنبع ↗

علی‌اکبر(ع) (3 زمینه)

مصراعِ نخستسبکپخشمنبع
نظر کن به حالم که محزونم و دل پریشونزمزمه · زمینهکریمی زادهمنبع ↗
ای وای ای وایزمینه · شور · لطمه زنی—منبع ↗
تو این همه شدی و من هنوز یک نفرم …زمینهکریمی زادهمنبع ↗

امام حسین(ع) — سایر (2 زمینه)

مصراعِ نخستسبکپخشمنبع
چه کنم که راه برگشت ندارمزمینه · واحدکریمی زادهمنبع ↗
سلام، چشمای ترمزمینهکریمی زادهمنبع ↗

طفلان زینب(س) (2 زمینه)

مصراعِ نخستسبکپخشمنبع
خدا می‌دونه که برام سختهزمینهکریمی زادهمنبع ↗
الهی داغتو نبینمزمزمه · زمینه · شعر روضه · واحدکریمی زادهمنبع ↗

عبدالله بن حسن (1 زمینه)

مصراعِ نخستسبکپخشمنبع
چقد غریب شدی ، عمو حسین منزمینهکریمی زادهمنبع ↗

حضرت زهرا(س) (1 زمینه)

مصراعِ نخستسبکپخشمنبع
الهی مادرم زهرا جوان استزمزمه · زمینه · واحدکریمی زادهمنبع ↗

سایرِ زمینه‌ها (2)

مصراعِ نخستسبکپخشمنبع
پر شد خرابه شام ، از اشک و آه و گریهزمزمه · شعر روضهعطاریمنبع ↗
حسین جانزمزمه · زمینه · شعر روضهکریمی زادهمنبع ↗

زمینه‌های سبک‌آموز (4 — منبعِ جدا)

چرا این گروه جدا است

این 4 متن از جای دیگری آمده‌اند و کارِ آموزشیِ صریح دارند: برای هر کدام یک زمینهٔ کاملِ آموزشی نوشته شده — برای امام باقر(ع)، امام جواد(ع)، امام سجاد(ع) و دروازهٔ کوفه. کنارِ گروهِ بالا نگذاریمشان چون آن‌ها متنِ «مجلس» نیستند؛ متنِ «روش» هستند. مقایسهٔ این دو گروه خودش آموزنده است: متنِ مجلس چطور واقعاً ساخته می‌شود.

عنوانمناسبتسبکمنبع
امام باقرشهادت امام باقر(ع)زمینهمنبع ↗
امام جوادشهادت امام جواد(ع)زمینهمنبع ↗
دروازه کوفهشام غریبانزمینهمنبع ↗
امام سجادمصیبت امام سجاد(ع)زمینهمنبع ↗

۱۸منابع

منابعِ این ماژول

  1. فهرستِ رسمیِ سبک‌های مداحی — شور · چهارضرب · جفت · زمینه · تک · واحد تند · وحد · سنگین · روضه — ویکی‌پدیای فارسی
  2. مدرسهٔ مداح وب (سید صالح حسینی) — «سبک‌سازی و سبک‌شناسی» به‌عنوانِ سرفصلِ مستقل، در کنارِ دستگاه‌های آوازی و روضه‌خوانی — madahweb.com
  3. «آموزش مداحی» — «آموزشِ سبک‌شناسی و سبک‌سازی» و «آموزشِ کاربردیِ انواعِ سینه‌زنی (زمینه، واحد، شور، تک‌ضرب، چندضرب و…)» — eitaa.com/madahi313
  4. مؤسسهٔ معنا — «لحن ۱ و ۲ و ۳ و ۴ و ۵ دستگاه ماهور منطبق بر شعر» (ترم ۱ تکمیلی) و ترمیِ سینه‌زنی: شور ← زمینه ← واحد — eitaa.com/maana72_ir/33995
  5. دورهٔ نوحه‌خوانی و سینه‌زنی ۱۴۰۳ — هفت بخشِ رسمی (عمومی · زنجیرزنی · واحد تند · واحد کند · سنتی مسجدی · زمینه · شور) — مبنای ترتیبِ پیشنهادیِ بخشِ ۳ — madehin14.ir
  6. سبکِ گوشهٔ محلی · دودمه · سبکِ جنوبی · سینه‌زنیِ بوشهری — فهرستِ سبک‌های بومی — madehin14.ir
  7. واحدِ سنگینِ شب هشتم محرم ۹۸ — سید صالح حسینی — نمونهٔ سبکِ قابلِ آموزش (تقطیعِ نوت‌به‌نوت) — آپارات
  8. نقلِ سلحشور — «خودت باش و بازیگری نکن» · «حاج فرج الله کارگردان و بازیگردانم» · مؤسسهٔ معنا
دربارهٔ منابعِ این ماژول فهرستِ ۹ سبک، عیناً از ویکی‌پدیا نقل شده است. عنوانِ «لحن ۱ تا ۵ دستگاه ماهور» و هفت بخشِ دورهٔ نوحه‌خوانی، از صفحاتِ عمومیِ منابع نقل شده‌اند. تعریفِ تفصیلیِ هر سبک و محتوای صوتی در دسترس نبود. جدولِ نُه سبک و ترتیبِ ۶ مرحله‌ایِ مجلس، چارچوبِ تحلیلیِ این جزوه هستند — بر پایهٔ نامِ سبک‌ها و ساختارِ هفت‌بخشیِ دورهٔ نوحه‌خوانی.
→ ماژول ۱۰: دستگاه‌ها و گوشه‌های آوازی ماژول ۱۲: ⭐ روضه‌خوانی → فهرست متن‌های آمادهنمونه‌های صوتی جزوهٔ مداحی · محور نوا · ماژول ۱۱